In het laatste jaar middelbaar onderwijs kozen mijn makkers mij als klasverantwoordelijke. Een van mijn taken was een schoolreis kiezen. Ik stelde voor: Brussel half januari, met ’s ochtends de BRT en ’s middags het autosalon. Waarom zouden wij in godsnaam naar den autoshow trekken? reageerde de titularis die als bijnaam PULLE had, waarom zou ik gaan gapen naar dingen die ik dagelijks in mijn eigen straat zie! Hazo meneer,had ik moeten reageren, zie jij dan elke dag in uw straat een AMC Gremlin, een Iso Rivolta of een Reliant Scimitar? Tussen haakjes, mijn tweede voorstel was Leuven, de universiteit en Artois, met degustatie, maar dat zag Pulle ook niet zitten. We zijn dan maar naar het Evoluon in Eindhoven en de kathedraal van Antwerpen gereisd.

Een oefening in weemoed

Het duurde nog een jaar of 15 voor ik een eerste keer naar het salon op de Heizel trok. Bij de personenwagens stonden toen nog merken als Wartburg, Zastava, Wolga, Austin, Oldsmobile en Plymouth, het jaar daarna schitterden Steyr, Pegaso, Leyland en Tatra op het salon voor bedrijfsvoertuigen. Het autosalon wordt geleidelijk een oefening in weemoed.

Waarom gaan zoveel mensen naar het autosalon? Febiac verwacht er opnieuw een goeie 600.000. Vooreerst is daar de eenvoudige ijzeren wet dat elk mens zich nu eenmaal ergens moet bevinden. Het autosalon is voor velen een uitstap als een andere. Als elke Belg eens om de 20 jaar naar de Heizelpaleizen trekt (en hopelijk ook eens omhoog kijkt naar de prachtige hallen), zitten we al aan een half miljoen.

‘Waar loopt ne mensch?’

Wat zoeken jullie toch op Batibouw? vroeg een vriendin ooit aan haar ouders. Ah, waar loopt ne mensch? was het geruststellende antwoord. Daarom gaan de meesten in het weekend naar het autosalon. Het is dan alleen rustig in het fietsenpaleis en op de stands van Lada, Groen, het BIVV en de politie. Tijdens de week komen alle leerlingen van technische scholen. Dat zijn er ook een pak.

Gooien met kortingen

Dit jaar kochten zowat 550.000 Belgen een nieuwe auto, rekening houdend met het aantal inwoners meer dan waar ook in Europa. Dat getal komt dicht in de buurt van het aantal salongangers. De gedachte aan ’n aankoop ontstaat vaak in de buurt van het atomium. Of omgekeerd: men gaat naar het salon in de hoop dat er opeens een onweerstaanbaar verlangen zal opborrelen om die oude bak te vervangen. Een bezoek aan het salon is vrij duur, maar de merkendealers en fleetleasers gooien met tickets. En dit jaar, na de afschaffing van de eco-premies, overtroeven de invoerders elkaar echt met voordelen en koopjes. Reclame! Profiteer ervan!!

Het koningshuis en de politieke wereld doen er al jaren alles aan om van een bezoek aan het salon een soort civieke daad te maken. Opnieuw hoorde ik in het radio- en televisienieuws dat prins Filip en verschillende leden van de federale regering aanwezig waren op de plechtige opening. Dat hoor ik zelden of nooit over de Boekenbeurs of Beaufort 04. Wat heeft de minister van Buitenlandse Zaken in godsnaam op het autosalon te zoeken?

De rol van de media

Dat de media ook al tientallen jaren zwaar inzetten op het jaarlijkse circus van het wiel, vond ik lange tijd erg leuk. In alle kranten bijlagen over auto’s. Tijdens de jaren 60 had zelfs het televisiejournaal een dagelijkse uitsmijter over automobielen. Met de komst van commerciële televisie is die aandacht nog exponentieel gegroeid. VTM zond op de openingsdag rechtstreeks uit vanuit de zogenoemde paleizen. Het moet dus wel om iets gewichtigs gaan.

Vergelijk het autosalon gerust met Uplace. Noem dat zeker niet een winkelcentrum, ba neen. Een ervaringsgebied voor nieuwe belevenissen zal het wezen, wellness, poëzie, uitdagingen, dromen, onvermoede avonturen…Het autosalon speelt op dezelfde manier met de nieuwe marketing-taal. Niemand kleeft er de term verkoopsbeurs op, wat het in wezen nochtans is. Elk model op de markt staat er, zelfs de prachtige Citroën C6 die helaas uit productie is maar waarvan de invoerder er allicht nog een aantal staan heeft. De bezoeker krijgt de illusie van een ruimere uitdaging, Jeremy Clarkson achterna. We gaan niet kopen en geld uitgeven, maar léven, beleven, the driving-experience opsnuiven. Het gaat niet over commercie, maar om de harmonische economische cultuur van de toekomst.

Helemaal gestroomlijnd

Een autosalon is een volkomen veilige omgeving. Helemaal gestroomlijnd, niets verontrustends aan, geruststellend. Zelfs de verschrikkelijkste 4X4 is opeens een toonbeeld van groene mobiliteit, verantwoordelijkheid en veiligheid. Het salon doet geen pijn, zit dicht bij een abstracte ervaring op een andere planeet, waar je altijd de enige weggebruiker bent in een natuurlijk landschap met vloeiende golvende bochten.

De auto is er in geslaagd om een perfecte kruising te bereiken van fascinatie voor techniek en design, verlangen naar vrijheid, en toch gezinsvriendelijkheid, geen geld uitgeven maar voordelen afkopen…Ying en yang zowaar, Alfa en Omega. En uiteraard wil ik ook graag de Fisker Karma in het echt zien, die fantastische elektrische wagen met evenveel allure als een Jaguar en een Maserati samen. Het verbaast me geleidelijk aan dat er niet dubbel zoveel volk naar het Brusselse autosalon komen…

Lucas Vanclooster

(De auteur is radiojournalist en autoliefhebber.)

@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees dus de regels- mod