Wie wordt de uitdager van Barack Obama bij de presidentsverkiezingen van november 2012? Niemand die het nog kan zeggen. Volgens Amerikawatcher Björn Soenens lijken de Republikeinse voorverkiezingen steeds meer op een onvoorspelbare flipperkast. En het is geen fraai schouwspel, zegt hij, soms lijkt het wel een samenzwering van idioten.
Comeback kid
Het zou een spelprogramma op een commerciële zender kunnen zijn. Kandidaten in een afvallingswedstrijd. Kandidaten die op en neer schieten van week tot week. En niemand die echt favoriet is. Het is helaas geen grap, maar bittere ernst. De strijd gaat echt om het hoogste ambt, het presidentschap van Amerika. In de vermoeiende afvalrace staat ongeveer elke week iemand anders aan de leiding.
Momenteel ligt verrassend genoeg de voormalige voorzitter van het huis van Afgevaardigden, Newt Gingrich, aan kop. Verbazingwekkend, want enkele maanden geleden gaf niemand nog een cent om zijn campagne. Gingrich lag in de touwen, haalde in de peilingen nauwelijks 3 procent, en zijn campagnestaf vluchtte van hem weg. Hij was te lui om stemmen te ronselen, vonden zijn medewerkers, hij ging liever op een cruise met zijn vrouw. En nu: Gingrich, de comeback kid?
Amateurs
Het is een beschamend schouwspel geweest de afgelopen maanden. Als je er goed naar kijkt, zie je vooral een bende amateurs, die met zo veel mogelijk geld, en zo weinig mogelijk argumenten, dingen naar de gunst van de Republikeinse kiezer.
Michele Bachmann was voor de zomer nog de rijzende ster, nu vluchten haar medewerkers en kiezers weg. De christelijke power babe Bachmann (een vlottere versie van Sarah Palin, zo leek het) voert strijd tegen abortus, tegen homo’s, tegen sociale zekerheid, tegen een universele gezondheidswet, en tegen belastingen (terwijl ze notabene in haar leven voor de politiek werkte bij de Amerikaanse Belastingsdienst, de IRS). Bachmann is gewogen en te licht bevonden.
Donald Trump, de miljardair-vastgoedmagnaat, was eventjes populair toen hij probeerde twijfel te zaaien over de geboorteakte van president Obama. Was Obama wel een échte Amerikaan? Na een week was het spelletje voorbij en trok de miljardair zich terug in één van zijn Trump Towers.
Ron Paul, de libertaire kandidaat, werd door de pers doodgezwegen. Hij is een oude dokter van 78, trouw aan zijn idee om alle overheden af te schaffen en de totale vrijheid af te kondigen. Verstandig, maar veel te extreem om een kans te maken in de pers en bij de kiezer. Exit Ron Paul, vermoedelijk. Gary Johnson misschien? Mr. Nobody, 0 procent in de peilingen.
Rick Santorum, ex-Congreslid, komt er niet aan te pas. Jon Huntsman? Verstandig man, Republikeins ex-gouverneur van Utah, ambassadeur van de VS in China onder Obama. Veel te gematigd en veel te genuanceerd om aan te slaan bij de kiezer, zelfs al levert het mooie plaatjes op als de Mormoonse Republikein op z’n snelle motor rijdt. Geen Huntsman versus Obama, vermoedelijk.
De beste kansen
En dan de smaken van de week. Eerst kwam Mitt Romney, de Mormoonse ex-zakenman met het proper geföhnde haar en de gave, getaande huid. Romney, de multimiljonair, de ex-gouverneur van Massachusetts, de man die een progressieve ziekteverzekering in zijn staat doordrukte, en zich vervolgens ging verzetten toen Obama hetzelfde wilde doen voor het hele land. Mitt Romney is slim maar kan niet goed overweg met kiezers: te stijf, te country clubachtig, te weinig volks, lijkt op een gladde acteur uit The Bold and The Beautiful.
Romney is zeker de favoriet om Obama te verslaan, maar hij is absoluut niet graag gezien bij veel hard core Republikeinen. Romney is te veel een man van het midden, en daar is het huidige politieke klimaat in Amerika niet naar. Romney moet ook leren ophouden voortdurend van mening te veranderen. De activisten van Occupy Wall Street vond hij eerst links en werkschuw tuig, een dag later begreep hij plots hun woede heel goed. Flip Flop Romney, noemen ze hem. Maar zoals gezegd, op dit moment maakt Romney de beste kansen. Maar voor veel Republikeinen is dat niet van harte. Ze hielden ook al niet van hem in de race van 2008.
Oeps
Toen kwam - als een komeet - de kandidatuur van Rick Perry, de flamboyante gouverneur van Texas. Perry - tot ‘92 nog een Democraat - kon precies verwoorden wat veel Tea Party-leden dachten en voelden. Daar was hun man. Perry zou recht naar het Witte Huis vliegen. Zo leek het. Maar na enkele weken zakte hij als een pudding weg in de peilingen, van 24 naar 7 procent.
Dat heeft hij overigens geheel en al aan zichzelf te danken. Perry deed het ronduit slecht in een aantal televisiedebatten. Het dieptepunt: toen hij zich niet meer kon herinneren welke drie ministeries hij nu weer juist wilde afschaffen. De pers noemde het zijn brain freeze, hij zei gewoon “Oeps”. Een totale blackout, kan dat wel voor een kandidaat-president? Nee, dus. Zelfs al zou hij nog terugkrabbelen in de voorverkiezingen, zijn Oeps-moment zal eindeloos herhaald op tv te zien zijn in de echte presidentscampagne. Ja, televisie kan dodelijk zijn.
Dodelijk voor een campagne
En toen kwam de zwarte kandidaat in de peilingen naar omhoog gevlogen: Herman Cain. Succesvol ex-zakenman, 65 jaar, ex-Mr Godfather’s Pizza. Een volle week lang leek hij het witte (zwarte) konijn van de Republikeinen. Maar toen struikelde hij. Vier vrouwen beschuldigden hem van handtastelijkheden in zijn vorige niet-politiek leven. Was het waar of niet waar? Hij wist het niet meer, en dan plots weer wel (hij had de zaak in der minne geregeld).
De media beschuldigde hij ervan linkse en rechtse racisten te zijn die zijn campagne onderuit wilden halen. Cain kwam erg snel in een spiraal terecht van ongeloofwaardigheid, leugens en humeurigheid. Dodelijk voor een campagne.
En dan struikelde hij nog een keer. In een interview met de Journal Sentinel uit Milwaukee blundert hij op erg pijnlijke wijze. Hij reageert totaal onwetend op vragen over Libië. Eerst vraagt hij de interviewer - “even voor de zekerheid” - of Obama nu wel of niet aan de kant van de rebellen stond. Vervolgens lijkt hij klaar om te antwoorden, maar “nee”, dat is een ander antwoord. Stilte. Meer stilte. En dan “er tollen te veel dingen in mijn hoofd”. Ongetwijfeld.
“So You Tink You Can Be President?” Tegen medewerkers klaagt Cain dat hij te veel moet leren en studeren op korte tijd. In een ander interview noemt hij alle Amerikaanse moslims extremisten, waarop zijn woordvoerder hem corrigeert: “Kandidaat Cain bedoelt de moslims elders in de wereld…” Ik denk eerlijk gezegd dat de campagne van Herman Cain zo goed als voorbij is.
Bagage uit het verleden
En nu leidt Newt Gingrich dus de dans. Hij profiteert van de situatie: Veel Republikeinen kunnen de gedoodverfde kandidaat Romney niet uitstaan, en Perry en Cain hebben zich in ‘t openbaar belachelijk gemaakt.
Maar ook Gingrich heeft veel bagage uit het verleden. Nu hij koploper is, wordt ook hij onder het vergrootglas gelegd. Gingrich, de ex-professor uit Georgia, is intussen 67, twee keer gescheiden, drie keer getrouwd. Mij maakt dat niet uit, maar voor Amerikaanse conservatieve kiezers is dat geen fijne statistiek. Zijn eerste vrouw verliet hij toen ze in het ziekenhuis lag met kanker. Niet erg netjes van een kandidaat-president. Zijn minnares werd zijn vrouw die hij vervolgens verliet voor één van zijn medewerksters (nu zijn derde vrouw, Callista).
Hij is de enige Speaker in de geschiedenis van Amerika die ooit bestraft werd door het Congres omdat hij het niet al te nauw nam met de ethische regels (hij had belastingvrije vzw’s gebruikt voor politieke doeleinden en moest aan het Congres een boete betalen van 300.000 dollar).
Maar: er is meer. Hij slaagde er in 1994 in om de Republikeinen voor het eerst in 40 jaar de meerderheid te bezorgen in het Congres. Hij lanceerde een lawine aan wetsvoorstellen om president Clinton het leven zuur te maken. Maar het liep snel mis. Hij lokte de allereerste government shutdown in de geschiedenis uit in 1995. Overheidsdiensten gingen onherroepelijk dicht omdat Gingrich weigerde het schuldenplafond te verhogen voor president Clinton. Het keerde zich tegen Gingrich. Nadien bleek dat Gingrich die crisis had veroorzaakt omdat hij gefrustreerd was. Hij had achteraan het presidentiële vliegtuig (de Air Force One) moeten plaatsnemen na de begrafenis van de vermoorde Israëlische premier Rabin, en vond dat dus niet fijn. Eergevoelige Gingrich. Heethoofd.
Wie kan Obama verslaan? Een kandidaat die we nog niet kennen? Iemand van een derde partij, zoals Ross Perot de party pooper was van George Bush de oudere in 1992? Voorlopig kan geen enkele Republikein Obama het vuur aan de schenen leggen. De belabberde economie wél, misschien. Want de klim naar herstel van Amerika is nog heel lang, en heel steil.
Björn Soenens is Amerikawatcher en chef van het tv-journaal bij VRT Nieuws
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
18/11/2011 om 13:11
Zeer scherpe analyse, maar ik weet niet of Obama elkeen van hen probleemloos zou verslaan. Zelfs McCain heeft hij toch ook niet van de mat kunnen vegen, ondanks de puinhopen van Bush en de eindeloze steun van de media. Obama is inderdaad favoriet, maar de race is niet gelopen.
18/11/2011 om 13:29
Geachte heer Soenens,
een correcte analyse maar het venijn zit in de staart: “Voorlopig kan geen enkele Republikein Obama het vuur aan de schenen leggen. De belabberde economie wél, misschien.”
De kans is groot dat de verkiezingen uitdraaien op een stemming tegen Obama, eerder dan voor om het even welke republikeinse kandidaat, maar het netto resultaat zal hetzelfde zijn. En als je de huidige stellingen van de Republikeinse partij in het algemeen en van de Tea Party in het bijzonder beluistert, dan is er meer dan reden tot bezorgdheid.
Het zou betekenen dat de grootste militaire macht in de wereld in handen komt van mensen die een zeer zwart / wit beeld hebben van goed en kwaad en in wezen weinig verschillen van de godsdienstfanaten elders in de wereld waar ze zelf zo hard tegen te keer gaan. Ik ben geen Amerika kenner, maar ik kom er wel elk jaar minstens een keer en wat je tegenwoordig hoort en ziet is beangstigend. Wij kunnen ons in Europa niet voorstellen met welk soort middeleeuwse denkbeelden grote groepen Amerikanen nog rondlopen.
Bovendien is elke nuance uit de politiek verdwenen - laat ons hier alstublieft niet dezelfde weg opgaan - en ik ben, hopelijk ten onrechte, bevreesd voor mogelijk geweld tijdens de echte kiescampagne volgend jaar. Het waanzinnig aantal wapens dat aanwezig is in de maatschappij is ook niet van aard om me gerust te stellen. Of zie ik het nu te zwart in?
mvg,
Willy Vandenbrande
18/11/2011 om 15:33
Het is zielig dat het zo lachwekkend is ginds.
Je moet de afleveringen van The Daily Show van Jon Stewart maar eens bekijken. Een komiek, maar eentje die geen moeite moet doen om grappen te verzinnen. Tragi-komisch.
Je kan veel, heel veel over onze politici klagen maar we mogen zo blij zijn dat we niet in Amerika wonen.
18/11/2011 om 16:02
Misschien doet “The GOP” nog wel eens beroep op hun aller grumpy old statesmen Henri Kissinger of Allan Greenspan .
Een ex CIA director,een gepensioneerde generaal van de een of andere oorlog, een hefboomfonds manager van Wall Street… zijn ook altijd mogelijke opties….
Kortom, iemand die ervaring heeft om er met de botte bijl in te hakken, zonder scrupules voor nog een oorlogje meer, en de Occupy millitanten met het waterkannon van straat te spuiten.
18/11/2011 om 17:01
Graag wil ik wat verder ingaan op kandidaat Ron Paul. Deze man wordt inderdaad doodgezwegen door de gecontroleerde pers en dus ook de VRT besteedt aan hem geen aandacht. Maar voor vele Amerikanen en andere wereldburgers is deze man een held. Dat hij alle overheden wil afschaffen en de totale vrijjheid wil afkondigen is veel te kort door de bocht en bovendien onjuist. Zijn visie op economie en het bankenstelsel is ronduit verheffend en al decennia pleit hij voor maatregelen om de ongebreidelde misbruiken van het bankensyndicaat onmogelijk te maken. Wie zich wil verdiepen in zijn ideeën moet andere bronnen zoeken dat journaals, kranten en websites van de gecontroleerde pers, maar dankzij onze wereldwijde bibliotheek genaamd het internet, zal diegene die zoekt zeker vinden. Ron Paul is een voorbeeld voor de mensheid en alle pogingen van de “powers that be” en de MSM om de man in discredit te brengen, belachelijk te maken en dood te zwijgen falen.
18/11/2011 om 22:20
‘t Is inderdaad een zielig zootje, daar in de VS. Ongehoord hoe de Republikeinse kandidaten voor het leiderschap van de vrije wereld van de ene blunder naar de andere strompelen. Onvoorstelbaar hoe de kandidaat-Opperbevelhebbers zelfs voor de meest actuele internationale conflicten geen weet hebben van de basiselementen. Ongehoord en onvoorstelbaar, maar niet verbazend. Niet verbazend, want uiteindelijk komt het er voorlopig op aan de eigen, even onwetende, maar zeer gemotiveerde achterban te overtuigen.
Bereidheid kwaliteiten in het standpunt van de andere te zien, bereidheid toe te geven dat je het eigenlijk niet weet, bereidheid te erkennen dat er grijstinten in het verhaal zitten en dat de oplossing tijd en inspanning zal vragen, zijn in dezen geen kwaliteiten. De resterende politiek geëngageerde mensen zitten zo ver van het centrum, dat alles wat naar respect voor de tegenstander neigt een kandidaat riskeert de das om te doen.
Het erge is dat het zeer waarschijnlijk is dat één van de huidige deelnemers aan de debatten het uiteindelijk zal opnemen tegen Obama. De kans dat er zich nog iemand anders aanmeldt, iemand die brede lagen van de Republikeinse kiezers weet te bekoren is klein. Het resulterende duel zal met alle middelen gevochten worden en het is nu eenmaal een feit dat velen zeer teleurgesteld zijn in de manier waarop Obama met zijn macht is omgesprongen.
Meer dan dat, het gevoel leeft zeer sterk dat hij (Obama) geen voeling heeft met wat bij het volk leeft, dat hij ook geen project heeft. Zijn hands-off aanpak, zijn afkeer om een robbertje te vechten zelfs om die dingen te verdedigen, die hem de overwinning hebben opgeleverd, laat een wrange smaak bij zijn toenmalige supporters.
Ik denk dat de enige kans die de huidige president heeft om een tweede ambtstermijn te behalen eruit bestaat dat de Republkeinen een tegenstrever naar voor schuiven die zo overduidelijk off-his-rocker is, dat zelfs de gematigde rechterzijde én het centrum liever gaan voor four more years…
19/11/2011 om 12:46
Het Amerikaanse drama is dat de meeste presidentskandidaten - zowel vroeger als nu - nogal wereldvreemd zijn . Ze zijn vooral lobbyisten voor de grote firma’s. Nog erger wordt het als je de doorsnee Amerikaanse burger beschouwt : heel erg bezig met 2 of 3 jobs om z’n hoofd boven water te houden En de pers - op enkele uitzonderingen na - behaalt nauwelijks het niveau van onze streekkrant.
19/11/2011 om 15:33
@ Christine Vanderplaetsen
Dus u vindt dat een man die zegt dat mensen die in de US geen ziekteverzekering hebben maar de volle pot moeten betalen of doodgaan een voorbeeld is voor de mensheid? Ik huiver bij uw wereldbeeld!
20/11/2011 om 10:43
@David
Ron Paul heeft jarenlang het beroep van arts uitgevoerd en heeft zich een groot deel van zijn carrière gratis ingezet voor mensen die het niet konden betalen. Vele duizenden patiënten zijn hem dankbaar. Jawel, deze mens is een voorbeeld voor iedereen. Het is makkelijk om iemand met een oneliner de grond in te boren.
20/11/2011 om 13:44
@Christine Vanderplaetsen
Ik zou eerst eens mijn feiten checken moest ik in jouw plaats zijn. Wat een amerikaanse arts verdient per behandeling 4 keer meer dan het maandloon van een arts hier. Ten tweede is er zelfs op zijn eigen webstek niets te vinden over die zogezegd gratis behandelingen, verder was hij ook gynaecoloog en geen gewone arts. Ten derde hij staat voor een volledig vrije markt die zoals we de laatste jaren zien zonder regulatie alles naar de knoppen helpt en een groot voorstander van Nixon die zoals bekend in een van de grootste schandalen in de amerikaanse geschiedenis betrokken was en daardoor als enige president ooit heeft moeten aftreden. Deze persoon noemt u een voorbeeld voor iedereen?
20/11/2011 om 14:23
ron paul is slechts 76, niet 78 en komt jonger over op tv. hij is bijzonder gevat en kan voor de nodige electorale verrassingen zorgen in Iowa en enkele andere kleinere staten.
Rick perry was slechts tot 1989 democraat, niet tot ‘92. dit was overigens niet ongebruikelijk in het zuiden 25 jaar geleden: een zuiderse democraat of een zuiderse republikeinen zijn ook politiek niet to verschillend tenzij ze een andere huidskleur hebben…
het wordt dus romney vs. obama. omdat romney de meest gematigde republikein is zonder enige ideologische overtuiging (hij zegt vanalles om maar verkozen te worden, net toen hij senator en gouverneur van massachussets wou worden jaren geleden) is dat dus goed nieuws. Als Obama niet herkozen wordt (best mogelijk) zal hij door een politieker vervangen worden die erg gematigd is ivm Bush jr, Reagan, etc. En misschien zal Romney i.t.t. obama dan nog iets gedaan krijgen met een republikeins congres zoals belastingen hervormingen of immigratie wetgeving etc. : een democratisch president met een republikeins congres is enkel nog meer jaren noppes (gridlock).
de wildcard van de verkiezingen is inderdaad de economie op november 2012. maar de joker kan de occupy wall street movement zijn als die in betekenis blijft groeien, zoals de tea party 2 jaar geleden. het debat over maatschappelijke ongelijkheid van de laatste 25 jaar is immers pas 2 maanden geleden begonnen…
20/11/2011 om 22:34
….. helaas geen grap, maar bittere ernst. De strijd gaat echt om het hoogste ambt, het presidentschap van Amerika? En vooral ook de man die atoombomknop mag indrukken! Men zou toch moeten eisen, al was het maar voor de wereldvrede, dat die presidentskandidaten toch tenminste hun bijzonder lager onderwijs hebben afgemaakt hebben.
21/11/2011 om 11:11
Van alle republikeinse kandidaten is Ron Paul veruit de meest intelligente, moedige en menselijke kandidaat en het is daarom zo jammer dat de MSM hem steeds trachten belachelijk te maken of dood te zwijgen. Binnen zijn partij is hij alijd al een buitenbeentje geweest en hij heeft zich steeds kritisch uitgelaten over de oorlog in Irak en Afghanistan. Geen wonder dat deze mens door zovelen op handen wordt gedragen.
21/11/2011 om 17:26
Bjorn Soenens zal als volgeling van President Obama niet snel iets positief zeggen over eender welke Republikein. Graag zou ik eens weten waar hij ooit gelezen heeft dat Ron Paul “alle overheden wil afschaffen en totale vrijheid afkondigen”. Een minimum aan nuance mag toch verwacht worden van een VRT journalist.
Als hij eerst zegt dat “elke week iemand anders op kop ligt” kan het trouwens nog alle kanten op met Jon Huntsman, zijn pollnumbers stijgen elke week. Intelligent, conservatief, gematigd en tegen big government, kan hij Obama zeker verslagen.
22/11/2011 om 11:15
Dat Ron Paul in de officiële media wordt weggezet als een extremist, heeft wel degelijk een oorzaak. Hij is één van de weinige Amerikaanse politici die niet corrupt is en zich niet of nauwelijks laat financieren door grote bedrijven. Zowat 97% van zijn campagnefondsen komen van individuen. Hij is de enige republikein die al jaren vraagt naar een audit van de FED, die hij onomwonden een criminele organistie noemt. Graag wil hij af van belastingen op inkomens verworven door arbeid. Dankzij zijn wetgevend initiatief “Sunlight Rule” is het parlement verplicht om tijd te nemen om nieuwe wetsvoorstellen grondig te bestuderen zodat wetten ala “Patriot Act” (door het parlement gejaagd in 24 uur), de “Federal Reserve Act” (door het parlement gejaagd op 23 december 1913) niet meer tot stand kunnen komen. Hij is met andere woorden één van de weinige politici die opkomt voor de belangen van de gemiddelde Amerikaan. Hij laat zich niet corrumperen door het bankensyndicaat of door het militair industriiëel complex en net dat is de reden waarom de MSM de man liefst negeren.
22/11/2011 om 11:20
@Filip D.
Bezoek Ron Paul zijn webstek dan maar eens dan zal u zien waar Björn het haalt.
22/11/2011 om 14:04
Ik steek niet onder stoelen of banken dat ik ook “fan” ben (geworden) van Ron Paul. Eigenlijk zegt het repuiblikeinse gedachtengoed mij weinig en heb ik gevoelsmatig meer sympathie voor het democratische kamp. Maar toen ik geconfronteerd werd met de ideeën van Ron Paul via een toevallig aangeklikte youtubevideo (bij zijn presidentskanidatuur van 2008) was ik meteen verkocht. Zijn gedachtengoed is helder en consequent en hij neemt geen blad voor de mond wanneer het aankomt op de noodzakelijke hervormingen van het politieke en monetaire stelsel.
Dat hij de overheid wil afschaffen is nonsens. Op zijn website staat dat hij het overheidsapparaat met 10% wil reduceren en serieus wil snoeien in de salarissen van politici en ambtenaren. Verder wil hij 15% minder uitgaven in defensie en wil hij het defensiebudget bevriezen op 500 miljard dollar (lagere militairen zijn trouwens grote fan van Ron Paul omdat hij zich steeds duidelijk heeft uitgesproken tegen de oorlog in Irak waarvan de gemiddelde Amerikaan ondertussen doorheeft dat deze oorlog op geen enkele manier te verantwoorden was/is).
Het spreekt echter voor zich dat Ron Paul nooit tot president zal worden verkozen en dat weet hij zelf ook. De voornaamste reden daarvoor is het feit dat hij weigert in bed te kruipen met bankiers en captains of industry, helaas een noodzaak wil men het schoppen tot president van de VS.
23/11/2011 om 22:24
Je artikel is zeer interessant, Björn, maar bij deze zin haakte ik af: “Een volle week lang leek hij [Herman Cain] het witte (zwarte) konijn van de Republikeinen.”
18/12/2011 om 21:55
Mocht ik mogen stemmen in de VS, dan stemde ik op Ron Paul. Ik heb anders weinig republikeinse sympathiën, maar laten we wel wezen: democraten en republikeinen zijn in hetzelfde bedje van lobbyisten en bedrijfsfinancieringen ziek.
Ron Paul heeft dan misschien “extreme” visies, ze gaan wel terug tot de Amerikaanse grondwet. Bovendien is hij de enige die durft zeggen waar de economische en financiële crisis echt op staat. Als je hem Fed-voorzitter Bernanke hoort aanpakken, dan kan je niet anders dan hem gelijk geven. Hij heeft gewoon gelijk.
Ook zijn niet-interventie ideologie (een Amerikaanse doctrine van de Founding Fathers) kan ik zeker smaken; hij is de enige republikeinse kandidaat die durft zeggen dat er een verband is tussen het Amerikaanse “imperium” en de aanslagen tegen de VS, in de zin dat de VS geen sympathie wint door landen te bezetten en overal basissen op te trekken. Hij wil handel drijven in een vrije wereld.
Hij is economisch hard en van het principe “ieder lost zijn problemen zelf op”, maar hij koppelt daar ook de consequenties aan.
Ideaal is hij niet, en er zijn dingen die hij zou doen waar ik niet mee akkoord ben, maar de VS hebben zo’n man nodig. Nog een paar jaar Obama of zo’n andere republikeinse of democratische clown en de VS zal er in minder dan 30 jaar in slagen om van onbetwiste wereldleider tot een staat in rampzalig verval te verworden. Ze zijn al erg goed bezig.
03/01/2012 om 18:19
Als ik ervan uit mag gaan dat deze analyse objectief is samengesteld, kan ik alleen maar tot de conclusie komen dat het een zielig hoopje bij elkaar is. Dumb and dumber zou hier als satirische politieke comedie niet misplaatst zijn. Als je moet kiezen tussen religieuze fantasten enerzijds en doorwinterde leugenaars anderzijds, die als marionette van een of andere lobby fungeren… . Wat zou jij nog doen. Dan lijken (met een serieuze korrel zout) uitspraken van Ron Paul zoals totale vrijheid over alles nog het meest verstandige of minst onzinnige.
En te denken dat zij de pretentie hebben om te durven beweren dat de VS het beste land ter wereld is. Als dat de top van uw politiek systeem moet voorstellen? Bravo meneer Di Rupo en co. Ik ben het niet altijd eens met jullie, maar zelfs na 560 dagen heb ik dergelijke onzin niet bij elkaar gehoord.