Deze week dient de president van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, een aanvraag in bij de Verenigde Naties om Palestina te erkennen als 194ste lidstaat van de VN. Die aanvraag zorgt voor heel wat internationale spanning tussen Israël, de Verenigde Staten, de Palestijnen en verschillende Arabische landen, maar ook binnen de Europese Unie. Het dossier is vooral symbolisch, erg symbolisch en daardoor misschien ook explosief.
Vrede nu?
Het vredesproces tussen Israël en de Palestijnen is volledig stilgevallen, feitelijk al jaren. Onderhandelingen zijn er niet meer. De situatie gaat er niet op vooruit, wel in tegendeel. Er is minder geweld, dat wel. Maar vooruitgang is er niet. Het aantal joodse kolonisten op de Westelijke Jordaanoever is het voorbije decennium ongeveer verdubbeld en het bouwen en uitbreiden van kolonies gaat elke dag verder door.
Nu dienen de Palestijnen hun aanvraag in bij de Verenigde Naties om erkend te worden als staat door de VN Veiligheidsraad. Volgens velen uit frustratie. Volgens sommigen als weloverwogen strategie.
De tijdsdruk op dit dossier maakt dat de verschillende landen zich nu klaar en duidelijk moet uitspreken en de kaarten op tafel moet leggen: voor of tegen de erkenning van Palestina? Ja of neen? De feitelijke oprichting van Palestina heeft praktische gevolgen. Met een erkenning zou Israël een andere soevereine staat bezetten en zou Palestina naar het Internationaal Strafhof kunnen stappen om Israël aan te klagen. Spreekt voor zich dat Israël – oa om die reden – tegen een erkenning is.
Ook de Verenigde Staten zijn tegen de erkenning gekant. Zij vinden dat enkel rechtstreekse onderhandelingen een optie zijn. Maar tot die onderhandelingen komt het al lang niet meer.
Staat met of zonder stemrecht
President Mahmoud Abbas wil dat de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en Oost-Jeruzalem samen één staat gaan vormen. De Palestijnen hebben het recht om lid te worden, zegt Abbas, “zodat we zoals de andere volkeren op aarde vrij en onafhankelijk kunnen leven in een Palestijnse staat volgens de grenzen van 1967 met Oost-Jeruzalem als hoofdstad.”
Afgelopen vrijdag kondigde Abbas aan dat de Palestijnen een volledige erkenning aanvragen bij de VN Veiligheidsraad. Dat houdt een erkenning in als staat met lidmaatschap van de VN, dus ook met stemrecht. De Amerikanen verzetten zich hier tegen en zullen hun veto gebruiken als het tot een stemming komt binnen de Veiligheidsraad. Als dat effectief gebeurt, kunnen de Palestijnen met hun vraag ook naar de Algemene Vergadering trekken van de VN. Daar kunnen ze de huidige status van de Palestijnen, die van observerende entiteit, laten optrekken tot observerende staat. Die status houdt geen lidmaatschap in van de VN en dus ook geen stemrecht. De Algemene Vergadering moet zo’n vraag met een tweederde meerderheid goedkeuren. Vermoedelijk zijn er meer dan de nodige 129 die hun steun zouden geven aan Palestina.
Maar het verschil tussen beide statussen is groot. Enkel leden hebben stemrecht en genieten bescherming van de Veiligheidsraad, ondermeer bij conflicten met andere landen, bijvoorbeeld met Israël.
Verdeeld Europa
Het is bijna geen wonder meer, maar de Europese Unie is verdeeld over deze kwestie. Nederland, Duitsland, Italië en Tsjechië zijn erg tegen de erkenning van Palestina gekant.
In Europa is Frankrijk de grootste voorstander van een erkenning van Palestina. Frankrijk probeert z’n blazoen in de Arabische wereld op te poetsen. Met de leidende rol die het opnam in de oorlog in Libië en de scherpe standpunten tegen de Syrische president Assad heeft Frankrijk al veel sympathie gewonnen in de Arabische wereld. Frankrijk wil nog een stap verder gaan, met de erkenning van Palestina. Maar niet heel Europa is mee. Duitsland bijvoorbeeld vindt dat het historische verplichtingen heeft aan Israël en steunt de Palestijnse erkenning niet.
Twee staten
Nochtans steunen de Europese Unie en de VS de tweestatenoplossing waarbij Israël en Palestina vreedzaam naast elkaar moeten leven. Maar om nu – zonder onderhandelde oplossing - Palestina te erkennen, gaat sommige landen te ver.
De Verenigde Staten hopen dat de Palestijnen alsnog enkel naar de Algemene Vergadering zullen trekken, zodat ze niet verplicht worden dat veto expliciet uit te spreken. En om het fiasco van een verdeeld Europa in (alweer) een cruciaal dossier te vermijden, hebben naast Frankrijk ook België en enkele andere landen er bij de Palestijnse Autoriteit op aangedrongen om de vraag bij de VN anders te formuleren, ook een erkenning die enkel naar de Algemene Vergadering moet. Als ze bij de Algemene Vergadering hun status verhogen, zouden de Palestijnen dezelfde status hebben als bijvoorbeeld Vaticaanstad. De Palestijnen zelf zien dat niet zitten, omdat zo’n verhoging van status feitelijk bitter weinig inhoudt.
Verwachtingen
Of Palestina nu erkend wordt als staat of niet, met of zonder lidmaatschap, tegenstanders zien niet in wat die andere status zou betekenen op het terrein. Zou het wat veranderen aan de dagdagelijkse situatie van de Palestijnen? Aan de bezetting? Aan de controleposten? Aan de moeilijke economische situatie (vooral in Gaza, want in de Westbank gaat het al bij al niet zo heel slecht)? De Palestijnen zouden nu naar het Internationaal Strafhof kunnen stappen om Israël aan te klagen. Maar het is niet zo dat de Palestijnen die mogelijkheid tot nu helemaal niet hadden. Als volk zijn zij al sinds 1974 erkend bij de VN via de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie PLO. Voorzitter daarvan is … de Palestijnse president Mahmoud Abbas.
Deze aanvraag gaat vooral om de symboliek. Om het erkennen van een staat naast een andere staat – die al lid is van de VN. Als concrete stap naar een tweestatenoplossing, als een drukkingsmiddel om iets te bereiken. Het is niet duidelijk wat er zal gebeuren – als er al iets gebeurt – wanneer Palestina de 194ste lidstaat van de VN wordt. Het is ook niet duidelijk wat er zal gebeuren als de Palestijnen een volk blijven met ‘gebieden’, niet met een land, niet met een staat. Is het de zoveelste ontgoocheling die morgen weer wat vervaagd is? Of wordt het een explosieve frustratie? Wie durft er nog wat te voorspellen in de Arabische wereld, in het Midden-Oosten?
Ook de Palestijnen hebben de revoluties gezien in de landen rond hen en ondernemen actie. Een gedurfde actie, want als het slecht uitdraait kan dit alles ook tegen hen keren, met een slechte relatie met de Amerikanen en geen verbetering op het terrein.
Veel verwachtingen, veel hoop. Maar wat zal het opleveren?
Het woord is aan de internationale gemeenschap.
Inge Vrancken
(De auteur is buitenlandverslaggever bij onze nieuwsdienst, gespecialiseerd in het Midden-Oosten)
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
20/09/2011 om 14:14
Hopelijk begrijpen de staten wat er op het spel staat, het midden-oosten wordt wellicht democratischer en mogelijk ook machtiger. Volgens mij kunnen westelijke democratieën het zich niet permitteren de indruk te wekken dat ze goedkeuren dat een volk mogelijk onderdrukt wordt. Voor alle duidelijkheid, ik ken de situatie ter plaatse niet, maar als men “neen” zou stemmen tegen een dergelijke vraag tot erkenning als staat, dan zal men dat minstens op een overtuigend respectvolle wijze tegenover de palestijnen moeten kunnen motiveren. En daar zal heel wat voor nodig zijn, zoniet kan dat invloed hebben op het nationale stemgedrag van andere arabische staten.
Ik veronderstel dat men de huidige situatie een soort oorlog kan noemen, een oorlog kan je natuurlijk alleen maar stoppen als beide partijen dat willen. Ik ga ervan uit dat voor Israël de aanslagplegers het grootste probleem zijn, wat inderdaad een belangwekkend risico is. Ik zou menen dat wanneer palestijnen bv. aanslagen plegen op Israël, dat de palestijnse overheid die aanslagplegers (en al hun helpers) dan best als misdadigers zou bestempelen en dat indien ze niet in staat zijn die misdadigers zelf op te sporen en uit te leveren, dat ze dan best hulp zouden vragen voor die opsporing (bv. van de internationale gemeenschap, evt. zelfs hulp van Israël zelf). Dan zou waarschijnlijk de dreiging van wraak-bombarderingen door Israël ook geschrapt kunnen worden?
Waarom Israël op de westelijke jordaanoever blijft doorbouwen is me trouwens een compleet raadsel, hebben zij dan grondgebrek? Ik lees dat Israël 327 inwoners per km² heeft en de palestijnse gebieden 667/km². Wat toegeven zou toch niet zo moeilijk moeten zijn? (opmerking: ik weet wel niet wie wat precies vraagt en weet niet of de meerderheden van de bevolkingen ook vrede willen)
20/09/2011 om 14:32
Geachte,
er is blijkbaar toch veel verwarring over de begrippen ‘onafhankelijkheid’, ‘erkenning’, en lidmaatschap bij de VN (waar erkenning in wezen los van staat).
De onafhankelijkheid uitroepen is een eenzijdige handeling - in deze: Palestina kan beslissen de onafhankelijkheid uit te roepen. Dit kan eens voldaan is aan de 4 criteria van het verdrag van Montevideo uit 1933: (1) een permanente bevolking, (2) een permanent territorium, (3) een regering, en (4) de mogelijkheid en wil om relaties met andere staten aan te gaan. Aangezien Palestina aan al deze voorwaarden voldoet, kan het zichzelf onafhankelijk verklaren (zie bijvoorbeeld de statements van Ban Ki-Moon een aantal dagen terug).
Erkenning is een eenzijdige handeling van de andere staten, maar staat los van de vraag naar staat-schap. Palestina kan zichzelf dus uitroepen tot onafhankelijke staat, en die situatie zal erkend worden, of niet, door andere staten. Dit kan zich uiten door het aangaan van bvb diplomatieke relaties met Palestina. De niet-erkenning, bvb door de VS, heeft geen enkel effect op de onafhankelijkheid van Palestina an sich. Denk bvb aan Kosovo: een onafhankelijke staat, hoewel slechts erkend door een 70-tal andere landen. Of Taiwan, nog zo’n voorbeeld.
Lidmaatschap bij de VN is een ander paar mouwen: hiertoe dient de kandidaat-lidstaat (in dit geval Palestina) een aanvraag in te dienen. De Veiligheidsraad dient een advies te geven (niet bindend, doch in de praktijk altijd gevolgd), en de algemene vergadering neemt de uiteindelijke beslissing met 2/3e meerderheid. Hier kan de VS uiteraard in de veiligheidsraad zijn veto-recht gebruiken; evenwel zou het theoretisch kunnen dat de algemene vergadering, waar Palestina op veel steun kan rekenen, het advies van de veiligheidsraad negeert en alsnog Palestina toelaat als volwaardig VN-lid.
Meest waarschijnlijke scenario wordt hierboven al aangehaald: een ge-update statuut voor Palestina tot observer state.
Laatste opmerking: dat observer states niet beschermd zouden worden bij een internationaal gewapend conflict is nonsens. Bepaalde regels gelden voor alle staten, lid van een verdrag of organisatie of niet.
20/09/2011 om 15:01
Helaas zullen de Palestijnen aan het kortste eind trekken. Jeruzalem ( Het BHV van de regio ) zowel hoofdstad van Israel en de Palestijnen. Het is een feit zolang de VS hun veto gebruiken kunnen ze in Israel op twee oren slapen. Zelfs met iemand als Obama, en vroeger Clinton veranderd er niks wezenlijks in de Amerikaanse buitenlandse politiek.
We ( internationale gemeenschap ) laten een volk aan zijn lot over. Israel kan doen en laten zonder gevolg en dit al meer dan 40 jaar.
…Nog meer dan Israel draagt de VS een verpletterende verantwoordelijkheid, want zonder hun geld en wapens moest men overgaan tot dialoog. Dat dat niet gebeurd is, wel, de change van Obama is niet wezenlijk verschillend dan die van Bush. Alleen heeft Bush nooit verhuld wat hij wilde, Obama zegt hij het ene en doet het andere, bizar maar Bush is eerlijker, hoe gek dat ook mag klinken.
Tja en de Palestijnen blijven proberen, en maar proberen, tot ergernis van Israel.
20/09/2011 om 15:29
Het is toch bizar? Israêl eist dat het erkend wordt alvorens er vrede kan zijn, maar weigert iedere vorm van erkenning van de staat Palestina?
De erkenning van Palestina als staat is wellicht een goede stap vooruit in de erkenning van een staat israel door het Palestijnse volk en de wereld.
het rekken van de status quo en in de tussen de kolonies in de bezette gebieden met elk jaar een paar honder procent zijn dan misschien wel een effectieve strategie binnen het kader van de zionistische staat, maar ze brengt de wereldvrede in gevaar.
Het is tijd dat de schuldigen van de genocide in chatilla en Sabra aangepakt wordt, er een regeling komt voor de miljoenen vluchtelingen uit Palestina en er een leefbare regeling voor Oost-juruzalem gecreerd wordt met alle veiligheidsgaranties voor beide staten.Na 50 jaar wederzijdse aanslagen is verder gaan op dezelfde weg geen optie.
e moeten op weg naar een twee staten oplossing volgens de grenzen van 1967 en zonder landswaps; Wie wil blijven mag blijven in alle veiligheid, maar zal moeten leven onder een Palestijns in palestina en een israelisch in israel bewind.
20/09/2011 om 17:54
Sinds jaren zit me veel dwars in deze Midden- en Noord-Afrikaanse kwesties. Niet dat ik altijd rechtlijning ben, maar 2 zaken:
1° Wat is onze houding nu tov. dit land? Mijns idem als vroeger met een dictator want hij had olie in een door hem gestabiliseerd land. Dus relativeren we en vòòral we gaan diplomatisch gezien de hogeree belangen.
2° Meer dan 60 jaar ondersteunen een staat die vanaf 1967 na een oorlog buitenwaards gebieden bezet (vraagje: welk?).
Het is natuurlijk mij ook bekend dat er “wederzijdse stupiditeiten, aanvallen, enz.” gebeurd zijn in Israël en Palestina,
3°het is mij ook bekend dat gewoon om buitenlands etnische stemmen in de USA tegelijkertijd met” gevecht tegen terroristen (09/11 en anderen)” gestart werd Gods - en Allahsnaam:
1° Wil je olie in Europa, zeg het en vecht ervoor.
2° Wil je diamanten in Antwerpen, idem….
3° Wil je democratie overal, doe dat niet zoals de USA die dat nooit deden in hun eigen Zuid-Amerikaans gebied en ook niet in ‘t Midden-Oosten.
Er zijn universele mensenrechten. Er zouden eigenlijk, door de VN afgewongen, universele volkenrechten moeen komen in plaats van “staatsrechten” die naargelang he.et al dan niet goedkeuren ervan leiden tot militaire interventies of (staats-)commercieel gedogen…. Ondertussen aub. denk na, zwijg niet en spreek, zelfs ageer voor de beiden universele waarden van gelijke mensen en gelijke staten.
20/09/2011 om 19:55
Wat Palestina betreft: de VN had hun onafhankelijkheid voorzien in 1948, samen met de onafhankelijkheid van Israël. De Arabieren vonden echter dat het belangrijker was om een oorlog te voeren tegen de Joodse staat met het oog op zijn minst etnische zuivering,.., dan het vestigen van de voorziene Palestijnse staat.
Zij moeten daar nu maar de gevolgen van dragen en slikken dat de Jeruzalem niet hebben, en vrijwel zeker nooit zullen krijgen.
21/09/2011 om 12:36
En wat met Kosovo? Daar schreeuw Europa en US moord en brand om toch het als een zelfstandige staat te laten erkennen, terwijl ze voor Palestina totaal tegenovergestelde waarden hanteren. Ik zie hier geen enkele logica in.
Heeft Israel dan meer tegoed dan Servie?
21/09/2011 om 15:24
De basis van het conflict met de joden is een godsdienstkwestie.De wereld zou er wellicht zonder godsdiensten beter uit zien.
Ik heb in Berlijn het joodse museum bezocht.De architectuur van het gebouw is een bezoek al waard,gangen en trappen die nergens naar toe leiden.Het thema van de tentoonstelling is het samenleven gedurende 1000 jaar in Duitsland van Duitsers en Joden.In tijden van crisis moesten de Joden het altijd ontgelden.Ze werden bv. verplicht om buiten de stadsmuren te gaan leven in tijden van hongersnood.Ze werden dus niet alleen vervolgd tijdens het nazi-regime.De grote kerkhervormer Luther had ook al geschreven dat het beter zou zijn om definitief van de Joden af te geraken.De nazi s hadden een plan om de Joden onder te brengen op Madagaskar maar dit plan stuitte op te veel internationaal protest.
De Palestijnen vertikken het om een situatie te aanvaarden waar we niet omheen kunnen.Wellicht zijn het daar ook een beperkte kring domme heethoofden die de boel gijzelen en geen oplossing willen.Toen Arafat enkele jaren geleden stierf kwam in het nieuws hoe rijk hij was(heel rijk).
21/09/2011 om 16:04
@Bernard
Mag ik u erop wijzen dat het Israëlisch leger net na het opstichten van de staat vele honderden Palestijnse dorpen etnisch gezuiverd heeft toch raar voor een volk dat zelf juist een etnische zuivering heeft ondergaan. Is het de fout van de mensen die daar woonden dat op 20 jaar meer dan een half miljoen mensen naar hun werden gestuurd, in het begin 30% van het land kregen met de watervoorzieningen maar er niet genoeg mee hadden en dan beslisten om het grootste deel van het land in te nemen mensen samen te dringen hen omwallen en dan verwonderd zijn dat ze worden aangevallen door dezelfde mensen die ze samengedrongen hebben?
Verder is het ook een feit dat Israël het enige “eerste wereld” land is dat economische en militaire steun krijgt terwijl ze het eigelijk niet nodig heeft, wat is uw recht om hun een eigen staat te ontzeggen?
21/09/2011 om 17:02
Palestina is een grondgebied waarin een politieke strijd woed en waar onduidelijk leiderschap heerst.
Toetreding tot de Verenigde Naties houd in dat men de principes ervan respecteert.
Israel is erkent door de VN maar heeft de meeste resoluties aan zijn adres gewoon genegeerd. Zal Palestina dat ook doen?
Ik denk dat het beter is dat Israel en Palestina eerst vrede sluiten. Daarna zou een erkenning veel gemakkelijker gaan terwijl nu een erkenning het vredesproces nog ingewikkelder kan maken. Ik denk dat zowel Israel als de Palestijnen vrede als de voornaamste prioriteit zouden moeten beschouwen en hun leiders moeten ophouden schijnbewegingen te maken. De VN en de grote mogendheden zouden dat ook beter duidelijk maken. Als Palestina en Israel er geen werk van maken zal de Arabische lente hen in de toekomst overspoelen.
21/09/2011 om 17:11
Iemand die als West Europeaan nu zegt dat de Palestijnen geen recht hebben op een eigen staat met Oost Jeruzalem als hoofdstad omdat de Arabische landen indertijd zelf Israel hebben aangevallen, dwaalt. De Palestijnen hadden zelf geen enkele stem noch waren zij toendertijd enige machtsfactor in deze. By the way, de Joden werden in ons eigen West-Europa ook niet altijd even goed behandeld. Dus met een steen werpen naar anderen (in casu da Arabische wereld) heeft in deze geen zin. De pot moet de ketel niet verwijten dat hij zwart ziet of zag.
Het gaat in deze dus om de Palestijnen (die in veel opzichten sterk verschillen van hun minder kosmopolitsch denkende Arabische buren). Zij, de Palestijnen hebben het nadeel dat zij niet een bondgenoot hebben die altijd achter hen staat, wat er ook moge gebeuren. Isreal heeft dat wel, met name de VS. Eigenlijk is dus geen enkele sprake van fair play. Israel is als een kat die speelt met de Palestijnse muis, goed wetende dat baasje het allemaal wel goed zal keuren.
Het probleem is echter dat de macht en de financiële draagkracht van de VS sterk tanende is, en de Palestijnen (en andere evt belanghebbende of concurrerende partijen) weten dat ook. Het is te hopen dat Israeli en Palestijnen een akkoord zullen bereiken alvorens de macht van de VS om Israel te allen prijze te ondersteunen, geheel ingestort zal zijn (zoniet, dan ziet het er uitermate dramatisch uit voor Israel) . Gezien de wereldwijde tendenzen zal dat niet meer zolang duren, of men dat graag heeft of niet. Daarom vind ik dit initiatief van Mr Abbas wel goed, in de zin dat het een signaal is van een stilaan veranderende ‘orde’ in de regio.
Praten zullen ze echter wel nog (lang!) moeten doen.
21/09/2011 om 17:48
@David:
mag ik u er dan aan herinneren dat die acties van het Israëlische leger -die zeker niet goed te keuren zijn- plaatsvonden tijdens een door de Arabieren gestartte vernietigingsoorlog? Dat de Arabieren hun doelen van die oorlog zeer duidelijk gecommuniceerd hadden (en dat voor de volgende oorlogen ook zouden doen).
Dat is een deel van de prijs de de arabieren moeten betalen voor hun manifeste onwil om met de joden samen te leven in een relatie die niet aan de islamitisch voorkeur voldoet (namelijk de jood als dhimmi).
Mag ik u er ook aan herinneren dat vele honderduizende joden etnisch gezuiverd werden uit het gehele midden-oosten. Van plaatsen waar zij soms al veel langer leefden dan de arabieren zelf.
Zijn de Israëlis zonder zonde? zeker niet! Maar de arabieren in de regio hebben een groot deel van de situatie aan zichzelf te danken. En ze hebben dan ook geen medelijden nodig. Zeker niet als je beseft dat de arabische staten de palestijnse zaak misbruiken als bliksemafleider van hun eigen incompetente en ruïneuze beleid, en dat daarom de Palestijnen verplicht worden van in kampen te leven met enorme beperkingen op wat ze mogen doen van beroepen.
Vergelijk dat met hetgeen de Israëlis met hun vluchtelingen gedaan hebben.
soit: de Palestijnen gaan nooit krijgen wat zij willen zolang er islamitische en/of arabische scherpslijpers bestaan die vinden dat Israël van de kaart moet geveegd worden. Als puntje bij paaltje komt zullen de Joden voor zichzelf zorgen, want als 33-45 hen iets geleerd heeft is dat niemand anders het zal doen.
21/09/2011 om 18:48
Pro Palestijnse staat:
* De extremisten ondert de joden zijn wel heel onredelijk in hun nederzettingenbeleid.
* Vanuit menselijk standpunt heeft een volk gewoonweg recht op een eigen staat, zeker als die hen historisch ook min of meer toekomt.
* Het zou, in het meest gunstige geval, de stabiliteit in de regio ten goede kunnen komen
Contra Palestijnse staat:
* Gaza wordt geregeerd door een bende democratisch verkozen terroristen. Niet het soort land dat ik in de VN wil zien.
* Telkens ze hun kans schoon zagen hebben Israels arabische buren geprobeerd het land van de kaart te vegen (1948, 1967, 1973). Een totstandkoming van Palestina zou sommigen terug in verleiding kunnen brengen.
* Toegeven aan de Palestijenen doet missschien verwachtingen rijzen bij de Syriërs (Golan hoogte), terwijl dat om objectieve redenen voor Israel niet aanvaardbaar kan zijn.
* Een Palestijnse staat betekent (nog) een verzwakking van “het westen” in de regio, een regio waarvan we voor gans onze economie van afhankelijk zijn (de Amerikanen zitten er niet enkel omdat ze de joden zo sympathiek vinden)
Besluit:
Realpolitik zegt dat we beter de boot van de Palestijnse staat afhouden. Misschien proberen om Israel te overtuigen om hun extremisten onder controle te krijgen en te stoppen met hun nefaste nederzettingen-politiek. In elk geval zou het naïef zijn te denken dat, als Europa nu de vraag naar Palestijnse staat zou steunen, we daar achteraf op enige erkentenis voor zouden kunnen rekenen (diegenen die vinden dat de Palestijnen hun staat moeten krijgen zonder dat daar iets tegenover hoeft te staan moet dringend een cursus “wereldgeschiedenis” volgen).
Tot slot voor diegenen die de VS houding niet helemaal begrijpen: na 11 Sep stonden de Palestijnen in de Gazastrook te juichen en te dansen. Dat ze nu steun zouden verhopen van diezelfde Amerikanen tegen het belang in van Amerika’s meest trouwe bondgenoot sinds 1945 is op z’n minst onrealistisch.
21/09/2011 om 22:05
@Bernard
Mag ik u erop wijzen dat de oorlog tussen de Arabische staten en Israël er enkel kwam na de zuivering van de Palestijnse steden? Endat dat nog altijd geen reden is om een volk dat als slaven behandeld wordt in hun eigen land het recht op zelfbeschikking te ontkennen? Verder uw bewering dat de Joden daar langer leefden dan de Arabieren is ook vals Israëlische archeologische opgravingen in de Sinaï hebben bevestigd dat de verhalen uit het oude testament waarin geclaimd wordt dat de Joden daar de eerste bewoners waren onjuist zijn. Verder zijn de ‘gesprekken’ al decennia aan de gang zonder enig resultaat omdat de Israëlische staat gewoonweg weigert om ook maar een toegeving te doen, ik voorspel u dat als Palestina niet erkend wordt als aparte staat dan zal dat tot nog meer leed en decennia van onderhandelingen leiden zonder ook maar een enkele stap vooruit zeker als Israël niet wil stoppen met nederzettingen te bouwen in Palestijns gebied en zo blijft provoceren terwijl men hen opgesloten houd in een quasi concentratiekamp wat de Westelijke Jordaanoever is en dat van een volk dat zelf ongelofelijke criminele feiten heeft meegemaakt. En over uw opmerking dat niemand anders hen steun kan u er niet verder naast zitten vergeet u toevallig niet alle militaire steun die Israël geniet van de VS om dan nog maar te zwijgen van de financiële steun die ze van dezelfde VS krijgen.
22/09/2011 om 01:43
Het wordt hoog tijd dat de internationale gemeenschap haar kruiperige houding tov Israel en haar fouten van 1948 corrigeert.
@Kris
Dat de Palestijen stonden te dansen is pure propaganda en een patente leugen
22/09/2011 om 17:25
@FrankV
Zegt wie?
Ik weet wel dat er vlak na 11Sep op internetfora te lezen was dat gepubliceerde beelden (over Gaza) uit een of ander archief kwamen. Die berichten bleken echter niet juist. Het is zeer moeilijk in te schatten wat desinformatie is en wat niet. Ik ga er vanuit dat mijn bronnen betrouwbaarder zijn dan een of ander forum, het past trouwens exact in het fundamentalistische terreurbeleid dat vanuit Gaza gevoerd wordt .
Ik zal de laatste zijn om Israels houding koste wat kost te verdedigen, maar ik zal dat ook niet doen voor de Palestijnen, ik probeer enkel feiten onder ogen te zien en te aanvaarden dat in een dergelijk conflict langs beide kanten “zeer spijtige” dingen gebeurd zijn (en nog zullen gebeuren).
22/09/2011 om 18:41
@Kris
Vindt u het dan verwonderlijk dat de Palestijnen zouden gedanst hebben na 9/11? Als de leverancier van wapens aan uw vijand (waaronder clusterbommen en fosfor bommen beiden internationaal verboden) na 60 jaar onderdrukking wordt aangevallen hoe zou u zich voelen? Zou u blij zijn of zou u treuren, probeert u zich eens in hun plaats te stellen. Neen ik wil de aanslagen op de VS of op Israël goedpraten maar ik bekijk het uit het perspectief van de Palestijnen persoonlijk vindt ik het verwerpelijk dat ook maar een mens moet sterven voor de wil van een ander maar spijtig genoeg is dat hoe deze wereld (voorlopig nog) in elkaar zit.
23/09/2011 om 17:53
@David
Ik stel ook alleen maar vast. Ik concludeerde alleen maar dat je als Palestijn niet moet verwachten dat je een van ’s werelds machtigste naties in het gezicht kan spuwen en daarna koudweg verwachten dat ze je een pleziertje gaan doen dat lijnrecht tegen de belangen van een van hun bondgenoten ingaat. Een Palestijn die echt vrede nastreeft probeert de Amerikanen tot vriend te krijgen/houden, zelfs Arafat had dat op het laatst begrepen.
Voor zover ik weet zijn clusterbommen niet internationaal verboden. Het is niet omdat landen zoals België verdragen die bepaalde soorten wapens verbieden (clustermunitie, FAE’s, anti-personeelsmijnen, …) steunen en ratificeren dat dat dan plots wereldwijd geldig is. Je kan dat betreuren maar het blijft een feit.
Tot slot: ik denk dat de hele zaak best niet vanuit Palestijns oogpunt of Israelisch oogpunt bekeken wordt. Zoals ik al stelde, dat conflict duurt al te lang waardoor aan alle kanten excessen hebben plaatsgevonden. Een oplossing gebaseerd op objectieve criteria zou de enige mogelijkheid kunnen zijn moesten er geen gigantische economische belangen in het spel zijn. Vrede in het Midden Oosten is misschien mogelijk als de olie op is of niet langer nodig.
23/09/2011 om 21:41
@Kris
Ik ben het met u eens dat dit conflict al veel te lang geduurd heeft en te veel levens geëist heeft maar zoals ik eerder al stelde na decennia van onderhandelingen die op niets uitdraaiden dankzij de Israëlische weigering om te stoppen met nederzetten op te zetten in Palestijns gebied is de enige rationele keuze de overblijft een onafhankelijk Palestina. Men kan zeggen “blijf maar voort onderhandelen” maar daar zal toch niets van komen door diezelfde weigering.
24/09/2011 om 11:55
@David
Het was onder Sharon dat de Palestijnen hun eerste concrete toegevingen kregen (dat was nota bene een ex-commandant van de Golani Brigade als ik mij niet vergis). Als een dergelijke “havik” uiteindelijk kan begrijpen dat de weg naar vrede in het Midden-Oosten in onderhandelingen ligt en niet in conflict dan moeten we gesprekken blijven aanmoedigen en er de nodige druk voor uitoefenen. Als de toetredingsaanvraag van Abbas een positief element zou kunnen zijn voor die onderhandelingen dan zou er waarschijnlijk ook een meer unanieme steun vanuit Europa kunnen komen. Ik vrees echter dat het tegendeel het geval zal zijn; de extremisten (aan beiden kanten) zullen dit gebruiken om hun conflict-houding te verrechtvaardigen.
Dan komt de realpolitik weer boven: als je in een (strategische) regio een bondgenoot nodig hebt kies je liefst voor een betrouwbare partner. Ik vrees dat Arabische regimes op dat vlak niet goed scoren.
Tot slot: vergeet niet dat Abbas slecht een deel van de Palestijnen vertegenwoordigt, de vertegenwoordigers van dat andere deel kan je als onderhandelingspartner amper ernstig nemen (de klassieke ik-steun-voor-mijn-gezag-op-religieuze-onzin types). Er lopen op de VN al genoeg Ahmadinejads rond.
24/09/2011 om 14:33
@Kris
Als ik me niet vergis was de dooddoener van de onderhandelingen met Sharon de nederzettingen. Het is waar dat Abbas maar een deel van de Palestijnen vertegenwoordigd maar hij vertegenwoordigd het meest ontwikkelde deel van de Palestijnen diegenen die omringd worden door een muur en waar alle nederzettingen zijn.
24/09/2011 om 18:32
David,
Sharon had begrepen dat de nederzettingenpolitiek Israel niet ten goede komt.
Op de Westbank vinden we inderdaad de Palestijnen waarmee nog gepraat kan worden. Daarom stelde ik ook dat het nu de kunst is om de Israelische extremisten (en die vind je vooral onder de streng religieuze kolonisten) voldoende onder druk te krijgen dat ze gedwongen worden om de bouw van nederzettingen te stoppen en later zelfs (een deel ervan) te verlaten. Was het niet onder Sharon dat er nerderzettingen ontruimt werden?
Het probleem met de “Gaza-Palestijnen” is dat ze, bij een erkenning van Palestina, evengoed de vertegenwoordiging van hun staat kunnen claimen. Vergeten we niet dat dat de soort mensen is voor wie eender welk doel manu militari bereikt mag worden (i.e. Abbas is dan niet meer zeker van zijn leven). Het is niet voor niets dat ook Egypte nog steeds geen vrije doorgang naar de Gazastrook geeft (iets wat je nooit hoort als er weer eens over een Gaza flotilla bericht wordt).
Ik heb hier in reactie op eerdere opiniebijdragen (van Willy Legendre (wiens bijdragen ik steeds met veel belangstelling lees)) al gesteld dat de Israelis met hun nederzettiongenpolitiek een strategische vergissing maken, ik ben echter geen diplomaat of politiek expert dus het is slechts een mening gesteund op publiek toegankelijke lectuur (en wat bijkomende professionele info). Ik ben dus akkoord als je de muur rond de Westbank in vraag stelt.
25/09/2011 om 09:33
@Kris
Ja in de tijd van Sharon was er een korte tijd een ontruiming van sommige nederzettingen maar enkele weken later konden de kolonisten zonder protest van diezelfde Sharon weer intrekken in hun nederzettingen. Spijtig genoeg zijn nu die Israëlische extremisten aan de macht dus hebben de onderhandelingen voorlopig geen kans. Inderdaad de modus operandi van de Gaza-Palestijnen is manu militari maar dat is niet verwonderlijk omdat de Gaza-strook het armste gebied is van Noord-Afrika waar het grootste gedeelte van de mensen al 20+ jaar in vluchtelingenkampen leeft omdat hun huizen neergehaald worden door Israëlische bulldozers. Een nautisch embargo ingesteld op een regio die over land bijna geen medische hulp of voedselhulp toegelaten wordt door hetzelfde Israëlisch leger.
Volgens mij is de enige manier om de twee partijen in dit conflict onder druk te zetten om ook maar iets te bereiken is door het implementeren van Sarkozy’s plan (een van de enige dingen waar ik het eens ben met hem)