De lente is weer in ’t land, en in het zog daarvan een nieuwe economische groei. En, verdomd als ’t niet waar is, meteen steken ook de knelpuntberoepen weer het hoofd op. Die economische groei is nauwelijks uit de startblokken of de krapte op de arbeidsmarkt is weer helemaal terug van weggeweest.
En, zoals bekend van vorige economische boomperiodes (ver moeten we niet terug: de vorige dateert van niet langer dan een jaar of vier geleden). In de tussentijd hebben we wat mineure economische tegenslagen gehad als daar zijn een wereldbankencrisis, een terugbetalingscrisis bij een paar zwakkere eurolanden, én we hebben geleerd wat CDO’s zijn, elk nadeel heb zijn voordeel, zou J. Cruijff zeggen)
Knelpuntberoepen. Proef het woord op je lippen. Simpele duiven als ikzelf dachten vroeger dat dit ging om beroepen waarvoor je ofwel zo superhooggeschoold moet zijn dat je werkelijk geen kandidaten binnen je eigen landsgrenzen vindt en ze moet importeren uit India of andere oostelijk gelegen landen waar ze dit soort mensen bij bosjes opleiden. Ofwel gaat het om jobs die zo vies en vuil zijn dat er geen enkele Belg aan wil. Een lijstje van pakweg een tiental beroepen dus. Fout. 204 zijn het er, knelpuntberoepen. Ook autobusbestuurder, dameskapper en tuinier zijn knelpuntberoepen. Misschien kan je beter een lijst opstellen van beroepen die niet voor knelpunten zorgen.
Werklozen vinden geen baan, bedrijven geen werknemers
De Tijd kopte van de week dat de NV Vlaanderen 52.443 vacatures heeft. Tegelijk zijn er meer dan 190.000 niet-werkende werkzoekenden. Een overhaaste conclusie zou dan kunnen zijn: 52.000 werklozen kunnen dus meteen aan de slag. Fout. Zo eenvoudig is het niet, natuurlijk.
Om te beginnen zijn de openstaande vacatures voor een groot deel banen waar een hoge scholing noodzakelijk voor is. Ingenieurs, informatici, kortom the ‘usual suspects’ als het gaat over moeilijk in te vullen banen. Aan het andere uiterste van het vrije banenspectrum heb je die jobs die juist heel laaggeschoold zijn, maar daarom heel onaantrekkelijk: vuil, onregelmatige uren, in weer en wind. Heel vaak worden deze banen door buitenlanders ingenomen. Dat beantwoordt dan al enigszins aan het beeld dat je van knelpuntberoepen hebt. Maar er is meer aan de hand.
Ouderen buiten
De schaarste aan arbeidskrachten wordt deze keer voor een groot deel mee veroorzaakt door de uitstroom van ouderen uit de arbeidsmarkt. Luc Sels van de K.U.Leuven zegt dat het zowel gaat om oudere werknemers die op de ‘normale’ leeftijd met pensioen gaan, in België tussen 60 en 65 jaar, als over vervroegde uittreders, bruggepensioneerden vanaf 50 dus. Op die manier stroomt er heel wat talent weg dat moet worden opgevuld met minder ervaren jongere werknemers.
Met die oudere werknemers is overigens iets merkwaardigs aan de hand. Om te beginnen steken wij, wat de tewerkstelling van ouderen betreft, bijzonder ongunstig af tegen andere Europese landen, om te beginnen met ons buurland Nederland. De aanwezigheid van ouderen op de arbeidsmarkt is er veel hoger dan in België, zo bleek van de week op een gezamenlijke studiedag van de Vlaamse en de Nederlandse sociaaleconomische raden. Er zijn verschillende redenen aangehaald, maar één van de belangrijkste om ouderen in Nederland op de arbeidsmarkt te houden is de afschaffing van de VUT, de wet op de vervroegde uittreding, wat bij ons brugpensioen heet.
Maar ook in Nederland kan alles beter. Ondanks de hogere participatiegraad van ouderen wordt de pensioenleeftijd langzaamaan opgetrokken tot 67, net zoals in Duitsland.
Gezamenlijke schuld
Over die al te snelle uitstroom van ouderen is al veel inkt gevloeid en zal er in de toekomst vast nog veel gepalaverd worden. Voor de vakbonden is het credo dat zolang er een hoge jeugdwerkloosheid is het niet nodig is om te spreken over verhoging van de pensioenleeftijd. En ook het brugpensioen wordt met man en macht verdedigd. De werkgevers belijden lippendienst aan het langer werken maar in de praktijk wordt volgaarne gebruik gemaakt van brugpensioenregelingen, zeker bij sluiting of herstructurering van grote bedrijven, waarbij grote aantallen werknemers in één keer hun baan verliezen.
En er is nog meer. Probeer als vijftigplusser, zelf goed of hooggeschoold, maar eens opnieuw een plekje te veroveren op de arbeidsmarkt, eens je eraf gekegeld bent. De getuigenissen van ingenieurs of andere hooggeschoolde technici van boven de vijftig die met vol vertrouwen begonnen te solliciteren, om dan vele maanden en vele vruchteloze pogingen later te moeten vaststellen dat het niet lukt, zijn legio. Het komt er kort en goed op neer dat werknemers niet erg geneigd zijn om een vijftigplusser met ervaring in dienst te nemen. Waarschijnlijke (drog)redenen: te duur, te weinig flexibel, niet meer bij met de moderne technologie. Hoe los je dat op? Op de Vlaams-Nederlandse sociaaleconomische studiedag werden er van Nederlandse kant termen gebezigd in verband met de tewerkstelling van ouderen die hier nog niet helemaal zijn ingeburgerd, maar die dat misschien weldra wel worden. Termen zoals prestatiegebonden verloningen. Eufemisme om aan te geven dat die oudere werknemers misschien met lagere lonen zullen moeten leren leven in de toekomst, om zo langer actief te kunnen blijven. Me dunkt zal er in toekomstige overlegrondes tussen de sociale partners aan boeiende onderhandelingsthema’s geen gebrek zal zijn.
Guy Janssens
(De auteur presenteert het sociaaleconomische magazine De Vrije Markt)
@Allen: reageren op dit bericht impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums, lees ze dus - mod
10/04/2011 om 10:44
Niet rond de pot te draaien!
In deze immer sneller globaliserende “wegwerp” samenleving zijn 50+ ’s “steeds minder, tot niet meer gewenst categorie” veroordeeld.
Ook niet tegen minder dan aalmoes lonen.
Liefst van al zou men hen zo snel mogelijk spoorloos van de aardbol willen toveren. Maar dat durft tot nu toe nog niemand hardop zeggen.
In deze immer sneller globaliserende wereld zijn er steeds minder jobs voor alsmaar meer mensen. En dat pedaal wordt steeds dieper ingedrukt.
De “jacht” op een job zal uiteindelijk leiden tot uitbuiting, overlevingsstrijd en chaos waarbij de (financieel) sterksten de minder begaafden (zwakkeren) zullen verpulveren.
En dat heeft niets te maken met 52000 vacatures tegenover 190000 werkzoekenden.
10/04/2011 om 15:05
52.443 vacatures zegt U. Even naar de site van de VDAB, rubriek “werk zoeken”. Ik geef in “studenten” en krijg 1.777 aanbiedingen.
Ik geef in “deeltijds” en krijg 9.745 aanbiedingen. Bijna 2.000 jobs hebben betrekking op een zelfstandige activiteit! 3.097 jobs situeren zich in Wallonië (oa Arlon),182 net over de Belgische grens, 1.518 in Europa en 29 worldwide.44.000 aanbiedingen betreft interim werk met week- en DAGcontractjes. 1 interimjob kan tot 30 keer terugkomen in de aanbiedingen. Veel gezocht zijn ook seizoensarbeiders (plukkaart en beperkt tot 65 dagen per jaar), garcons voor 2 uren op donderdag en 4 uren op vrijdag.
Even opmerken dat wanneer je een part-time job aanneemt je dikwijls minder hebt dan doppen en dat zwaar verlies hebt bij de berekening van uw pensioen. Je kan ook niet verwachten dat iemand uit Maaseik 2 weken interim gaat doen in Diksmuide. Daarbij zijn vele jobaanbiedingen te hoog gegrepen voor de meeste werklozen zoals “Wetenschapper ‘Anatomo-Pathologie’ - externe kwaliteitsevaluatie (M/V) “.
Met vriendelijke groeten en nog snel vermelden dat ik een “vaste” full-time job heb!
10/04/2011 om 16:59
allochtonen en gelijke kansen???
Vraag het maar aan Selahattin Koçak….. ik dacht dat die man nu toch wel voldoende bewezen had?
Gelukkig dat Groen!!! zoiets nooit gedaan heeft, vraag met maar aan Jos Gysels en Fatima Bali? bouletten ipv biefsteak huilde fatilma
Ik geef wilfried gelijk met zijn laatste zin betreffende de “jacht” op een job, het doet me aan mijn leraar sociaal recht denken toen hij ons in 82 reeds vertelde… “Werk??? werk zal nooit het probleem zijn, wel om er fatsoenlijk voor betaald te worden. ”
Reeds toen wist men dit al. De drie achten komen in gevaar
marc
10/04/2011 om 20:41
Mijn bedrijf situeert zich in de knelpuntberoepen (tuinbouw). Ik kan U zeggen dat ik al 10 jaar door de hel ga je vind hier niemand nog om de job te doen, niet in tijden van crisis en niet in tijden van economische groei zo simpel is dat. Van 4 werknemers is er nog één Belg aan het werk en deze staat op de ziekenkas voilà da’s de realiteit. Ik moet zeggen dat ik blij ben dat er nog allochtonen zijn en ben vandaag dan ook geschokt en gedegouteerd van de uitspraken die het vlaams blok vandaag op zijn congres uitte (ook een verwerpelijke vlaamse realiteit).
Wij hebben in ons land 4 grote problemen op de arbeidsmarkt.
Ten eerste:
Volgens een studie van de OESO (vorige week een klein artikeltje in de standaard) kennen wij in België als wij alle bestuursniveau’s optellen het hoogste aantal ambtenaren in de hele wereld, dus die zijn aan het werk of iets dergelijks toch. Bij gevolg deze gesubsidieerde groep is niet beschikbaar want zal zijn luxeleventje niet ruilen voor een job in de private sector.
Ten Tweede:
Er zijn inderdaad veel allochtonen die in de werkloosheid belanden en dat is te veroordelen, maar het heeft voor mijn bedrijf ook jaren tijd gevraagd om ten opzichte van de vlaamse klanten die vaak toch achterdochtig zijn en vaak ook een racistisch trekje hebben erop te wijzen dat ik als zaakvoerder dit gedrag niet aanvaard en geen onderscheid maak tussen een allochtoon en autochtoon. Gelukkig lijkt deze tendens zich ietwat te keren (maar nog niet spectaculair!) want meer en meer vlamingen zien in dat anders hun klussen ook niet meer geklaard kunnen worden.
Ten derde:
Het wereldvreemde onderwijs,. de laatste jaren zie ik het niveau van het onderwijs steeds meer afbrokkelen. Vroeger deed je een of twee proeven per jaar (herinner U de stress nog) en was je al dan niet geslaagd punt uit.Nu doe je proeven in drie of vier keer, desnoods ga je toch over en mag je de vakken waarvoor een onvoldoende werd behaald het volgende jaar opnieuw afgelegd. Kortom hier wordt al een mentaliteit aangekweekt waar prestatie en druk tot een minimum wordt herleid, hierdoor gaan teveel mensen over naar een niveau waar hun capaciteiten eigenlijk net te laag zijn voor het behaalde niveau, gevolg werkloosheid.
Ten vierde:
De sociale bescherming, is die niet wat uit de hand gelopen? Is het normaal dat de werkloosheidsuitkeringen maar onbeperkt kunnen worden opgetrokken, kortom is het ook niet eens hoog tijd dat sociale fraude bij steuntrekkers eens grondig onderzocht wordt, is het niet tijd om eens de dagelijkse stempelcontrole op het marktplein terug in te voeren? Vandaag hebben vakbonden de mond vol van een vijftal managers die wat bonussen optrekken, maar het is misschien ook eens tijd om de miljoenen die dagelijks uitgekeerd worden aan werklozen en steuntrekkers die de hangmat verkiezen boven werk eens op hun verantwoordelijkheid te wijzen want ook dit is sociale fraude, fraude die vandaag niet voldoende bestreden wordt.
10/04/2011 om 21:33
Curriculum Vitae.
Mijn opleiding, maatschappelijk werker. 5 talen machtig.12 jaar ervaring in Afrika en daarna in achtergestelde wijken als Kuregem.. Simultaan tolk Frans Nederlands en omgekeerd op congressen. Ondertiteling van films FR, NL. , jeugdhuizen en vormingsinitiatieven, psychiatrie en onderwijs,
Mijn wekelijkse sollicitaties op het moment van het generatiepact; maatschappelijk werker, tolk, opvangtehuizen, nachtwaker, of livreur chauffeur.
Op mijn 56e werd ik opgeroepen bij de dienst voor tewerkstelling. Een bundel van 25 bladzijden sollicitaties legde ik voor. De laatste sollicitatie was bij een nieuw op te richten Centrum voor asielzoekers, op 3 km van mijn woonplaats. Ik was de eerste sollicitant. Toch werd ik niet aangenomen omdat de Human Ressources van het Rode Kruis alleen personeel wilde jongerdan 55 jaar. En dit net op het moment van het Generatiepact. Pech zeg…
Dan heb ik maar een “knelpuntberoep” ingevuld tot mijn 65e. Levering van bloemen met bestelwagen voor grootwarenhuizen. Op 130 KM van mijn woonplaats.
Een “knelpuntberoep” is een beroep waar men geen werknemers meer vindt die voor minder dan 10€ per uur willen werken. In Duitsland is een “knelpuntberoep” eentje waar men niet voor minder dan 5 Eure per uur wil werken… Moet er nog zand zijn ?
“Knelpuntberoepen” komen alleen voor waar het bedrijf niet wil betalen voor kwaliteit.
That is the question.. Er moet toch nog winst gemaakt worden, …? Werkloosheid is absoluut noodzakelijk voor de economie, want bij gebrek aan voldoende werklozen stijgen de lonen. En dan moeten de bedrijven weer beroep doen op buitenlandse arbeidskrachten voor de “knelpuntberoepen”.
@ Marc. De lijfeigenen hadden vroeger wel kost en inwoon. Vandaag zijn er werkende mensen waar het loon onvoldoende is voor deze basisbehoeften. moeten we dan die weg op ? of dwarsliggen ? Groetjes Bob
10/04/2011 om 23:31
@ marc,
Ik heb net Davignon gehoord op de RTBF Questions a la une, over de superbonussen bij Dexia.
CEO bij dit bedrijf is volgens hem dus ook een “knelpuntberoep”. Dus gerechtvaardigd.
Zonder deze bonussen verhuizen deze supereconomen anders naar Wallstreet, en dan moet die Job misschien aan een allochtoon gegeven worden…die goedkoper is. Een Indier of een Chinees misschien ? Is dat volgens jou beter voor Vlaanderen ?
Groetjes,
Bob.
11/04/2011 om 14:32
@ Bob,
versta me niet verkeerd, ik zie met evenveel ongenoegen als jij hoe dat de zaak hier inelkaar stort; Davignons ed ten spijt. Voor wat betreft het lot van de Lijfeigenen moet je maar eens het boek “de waanzinnige 14de eeuw lezen,” zelfs geen kost en inwoon hadden ze, jij hebt ook je sociale geschiedenis gehad… waarom denk je dat in de 17de - 18 de eeuw de landarbeiders liepen om in de voor ons onbegrijpelijke leefomstandigheden proletariër te mogen worden??
Buiten dat..
Wat ik met Koçak en Fatima Bali bedoel is dat zelfs geengageerde en goedbedoelende organisaties (SPA & Groen!) het blijkbaar moeilijker hebben dan de PS om allochtonen die plaats op de lijst toe te kennen die hun toekomt. Wat vindt je er fout aan dat ik dat beweer? Er is niks fout aan om een allochtoon te gebruiken om allochtone stemmen binnen te rijven, maar dan moet men conseqwent zijn. dat is alles.
Verder, en dat sluit aan bij het verhaal van johan B. in mijn studententijd ging ik appelen plukken om een centje bij te verdienen ik heb enige voeling met die sector en heb ooit eens gezien hoe de politie en de inspectiediensten een hele groep indieërs (of pakistanen) meenam voor verdere controle zoals dat heet, ik zag toen hoe die volle combies met die mensen die gewoon een bestaan proberen op te bouwen voorbij een terrasje reden waar een half-dozijn werkloze dikke jeannekes hun aan het volproppen waren met hun eerste ijsje van die dag…
‘t wrong (van ‘t werkwoord wringen) toch wel met uw question vond ik
marc
11/04/2011 om 19:31
@E. Davignon
Inderdaad is een CEO in Vlaanderen een knelpunten beroep, in de zin van “een knelpunt voor de goede werking van een onderneming”.
Ook onze firma draait vierkant en is ten dode opgeschreven ten gevolge van het zwakke surrealistische beleid van onze CEO.
Deze wereldvreemde CEO, universitair, Vlaming en zelf een 50 plusser, weigert andere 50 plussers aan te nemen wegens te duur.
Elke economisch geschoolde bediende met een klein beetje menselijk inzicht, gezond verstand en realiteitszin kan deze job beter invullen. Ik ken tientallen werkloze 50 plussers die onze onderneming een nieuw elan zouden kunnen geven. Hun ervaring binnenbrengen in de bedrijfsleiding zou me minder stress bezorgen en meer werkzekerheid. En zou een chinees het slechter doen? Ik betwijfel het ten zeerste.
Het ontbreekt onze hedendaagse bedrijfsleiders aan visie. Visie is verder kijken dan de 4 volgende kwartalen.
Waar wil je staan met het bedrijf binnen 5 jaar. Om zover te kijken moet je aan een betrouwbaar personeelsbestand bouwen want dat zijn de mensen die je visie moeten absorberen, dragen en verwezenlijken.
Slecht functionerende bedrijven herken je aan het omgekeerde: het wemelt er van de tijdelijken en veel wordt uitbesteed. Het bedrijf heeft geen “fond” meer. Veel CEO’s denken maar aan 1 ding: snel rijk worden en status verwerven, als het moet ten koste van het bedrijf dat ze moeten dienen. Bedrijven zijn voor deze heerschappen wegwerpvehikels, en voor het te erg mis gaat wippen deze parasieten over naar de volgden gastheer. “après moi le déluge!”
Misschien moeten we de aandeelhouders eens aan het denken zetten en de rollen omkeren: De bedrijfsleiding zelf uitbesteden.
Zulke jobs zijn toch universeel uitwisselbaar. Of nu het een technologiebedrijf betreft of een koekjesfabriek. Het zijn uiteindelijk de mensen aan de basis waarin de kracht van een bedrijf huist. Die uitwisselen of dumpen is om moeilijkheden vragen.
11/04/2011 om 22:10
@Marc,
Ik heb dat werk van Barbara Tuchman over “De waanzinnige 14e eeuw” inderdaad niet gelezen. Maar volgens mij gaat het in dat boek over oorlog; Pest, de Zwarte Dood, en boerenopstanden, rampzalige tijden? Ik neem me voor om het boek te lezen. Mijn verwijzing naar de lijfeigenen , met kost en inwoon, die beter af zijn dan sommige loonarbeiders, verwijst naar de zwarte slaven op de katoenplantages in het zuiden van de US na de amerikaanse burgeroorlog. Toen ze geen slaven meer waren na Lincoln, was hun ininkomen lager als vrije landarbeider dan toen ze nog slaaf waren… Dat was ook zo in de tijd van Plato. Toch bedankt voor uw suggestie. Groetjes.
11/04/2011 om 22:47
@Johan B. Ik sluit me aan met wat je beweert.Een goede analyse!
Wat je derde punt betreft:In internationale vergelijkingen komt ons Belgisch onderwijs er toch zeer goed uit.
12/04/2011 om 01:30
@ johan
u “vergeet” er bij te zeggen dat u met een plukkaart werkt en dat u 8,75 euro bruto betaald.
@ marc
ik moet u melden dat doppers tegenwoordig geen geld meer hebben om op terras te zitten,
en al zeker niet om ijs te eten
12/04/2011 om 09:33
50 + = out. Het komt m.i. door het jeunisme in onze samenleving. Bedrijven laten jongeren veel te snel doorgroeien naar senior managment functies, waardoor de top van zo’n bedrijf dan uit late twintigers en dertigers samengesteld is, en die vinden een kerel van 55 stokoud. Het is dus meer een kwestie van psychologie en mentaliteit. Verder vind ik dat het tijd wordt dat we in dit land een beetje realistisch worden en iets doén aan de problemen op de arbeidsmarkt : opleidingen vdab beperken tot knelputnberoepen, verpllicht aannemen van jobs door langdurig werklozen en koppelen van werkloosheidsuitkeringen aan de carrière.
En tenslotte realisme in de studiekeuze : veel jongeren vragen zich nauwelijks af of hun opleiding wel tot een behoorlijke job leidt.
Ik weet niet of het houdbaar is dat je in naam van de vrijheid pol en soc studeert terwijl er duizenden ingenieurs, verpleegsters etc tekort zijn.
12/04/2011 om 10:55
Wat Luc Houben schrijft is de ongenuanceerde waarheid.
Dus het zou wel veel duidelijker worden dat de nieuwslezer van dienst enkele kanttekeningen plaatst wanneer hij/zij over aantallen en zelfs knelberoepen heeft.
Heden ten dage maakt men de “losse” jobs niet echt aantrekkelijk. Verantwoordelijken - en dat in de ruimste zin - staat niet stil bij het belang van een betrekking die enige vastheid in het bestaan geeft.
Al diegenen die zich bemoeien met wat er met werkloosheid moet gebeuren zitten gebeiteld in een vaste betrekking. Ze staan er niet bij stil dat iedereen snakt naar werkzekerheid.
Interimwerk is misschien goed voor enkele procent van de werkzoekenden, maar onze sociale maatschappij gaat er versneld aan ten onder. Voor mijn part mag interimarbeid afgeschaft worden.
Terug naar voltijdse betrekkingen met menswaardige verloning en bescherming moet de bedrijfscultuur worden.
13/04/2011 om 10:43
Beste,
Mijn idee hierover is:
Genoeg schoolopleidingen voor de knelberoepen om deze te kunnen invullen en:
Bezorgt de knelberoeps mensen een loon naar werk en men zal er wel genoeg kandidaten voor hebben.
M.v.g: jean.
13/04/2011 om 19:35
Rare redenering bij de bedrijven…. Indien we onze CEO’s niet superveel betalen zullen we er geen vinden. Waarom betaalt men dan niet een beetje extra voor een knelpuntberoep? Zelfde redenering lijkt mij.
Knelpuntberoepen ontstaan doordat mensen niet in miserabele omstandigheden voor een hongerloon willen werken. Ondertussen sleuren we nog een Roemeen van zijn ossespan om hier voor een appel en een ei te komen werken. En daar zouden we dan nog een voorbeeld aan moeten nemen ook. En tegen de tijd dat de Roemenen op zijn moet dringend Turkije bij de EU. Onbegrensde voorraden werkvee daar.
01/05/2011 om 03:23
John V. heeft helemaal gelijk. Al denk ik dat tegen dat de Roemenen “op zijn” er misschien wel Duitsers naar hier zullen komen die niet kunnen overleven van vijf euro per uur.
De oplossing van de knelpuntberoepen ligt bij de CEO’s, bedrijfsleiders, managers,… breng je eigen loon naar een realistisch niveau, gekoppeld aan het laagste loon in het bedrijf, bijvoorbeeld maximum driemaal dat van de goedkoopste werknemer. Betaal van die matiging je werkmensen loon naar werken, het komt jezelf dan ook ten goede. Doe hetzelfde (maar dan maximum tweemaal) met het midden en lager management en laat hun meer uitvoerend werk doen om kennis te verwerven over wat ze managen en om de werkdruk voor de anderen naar een normaal peil terug te brengen. Ook de meeste aandeelhouders hebben een verpletterende verantwoordelijkheid. Men beseft niet dat de eigenlijke aandeelhouders de werknemers zijn en niet organisaties of mensen die teveel geld hebben en enkel uit zijn op veel financieel gewin zonder binding met het bedrijf of de activiteit ervan.
Het probleem voor de vijftigplussers is het systeem van anciënniteit. Wie heeft dit misbaksel eigenlijk bedacht? Op het moment dat je hard kunt werken en veel kosten hebt, krijg je te weinig loon naar werken en op het moment dat je niet meer zo hard kunt kunt werken en je kosten omlaag gaan krijg je in verhouding te veel loon naar werken. We kunnen niet vragen dat vijftigplussers zomaar hun investeringen in dit systeem opgeven, al zou een vrijwillige matiging mogelijk een oplossing voor de werkloosheid onder hen kunnen bieden. Voor de mensen die nu van school afkomen is het beter dat er een ander juister en beter systeem komt.
Over de allochtonen kan ik weinig zeggen, deze die ik tegenkom op de werkvloer zijn meestal net hetzelfde als de autochtonen en de meeste allochtonen die ik in de winkels, op straat of in het openbaar vervoer tegenkom die versta ik niet…