De Duitse bondskanselier Merkel heeft harde tijden achter de rug. Op 27 maart moest ze de nederlaag van haar partij bij de deelstaatverkiezingen in Baden-Württemberg verwerken, twee dagen later stonden koning Albert en premier Leterme bij haar op de stoep. Rik Tyrions volgde de stembusgang in Baden-Württemberg en reisde ook nog met de koning mee. Hij probeert in het hoofd van de bondskanselier te kijken.

Koning Albert en premier Leterme op bezoek

Bondskanselier Angela Merkel trok de deur van haar gigantische bureau op de zesde verdieping van het Kanzleramt met een zucht achter zich dicht. Zo, die zijn ook weer buitengewerkt, dacht ze. Het was dinsdagmiddag en Merkel had net de Belgische koning Albert en premier Leterme op bezoek gehad. Nu kon ze zich rustig bezighouden met belangrijker dingen. Zoals die domoor van een Stefan Mappus, die erin geslaagd was de verkiezingen in Baden-Württemberg te verliezen. Hoe was het in Godsnaam mogelijk.

De CDU was daar al bijna 58 jaar aan de macht en toch slaagde Mappus erin Baden-Württemberg voor de partij verloren te laten gaan. Ze had hem nog zo geholpen, was drie keer samen met de minister-president op campagne getrokken. Ze had haar eigen wet op de verlenging van de looptijd voor kerncentrales drie maanden in de ijskast gestopt, alleen maar om Mappus nog een laatste kans te geven om wat stemmen van die verdomde groenen terug te winnen. Tevergeefs.

Zwalpend schip

Als die liberalen van minister van buitenlandse zaken Westerwelle nu nog wat meer stemmen hadden gehaald in Baden-Württemberg, dan was er nog enige hoop geweest. Maar Westerwelle was al maanden een zwalpend schip, en hij had de rest van de partij meegesleurd. Hoe was het in Godsnaam mogelijk, dacht ze nu al voor de tweede keer.

Waarom wilde de man absoluut tegenstemmen in de Veiligheidsraad bij de resolutie over Libie? Wat zouden Barack en Nicolas en David nu van haar denken? Dat ze geen goede Navo-bondgenoot meer was? Gelukkig had ze de schade enigszins kunnen beperken door Westerwelle aan de telefoon de huid vol te schelden en hem ervan te overtuigen zich te onthouden. Dan zat Duitsland al eens in de Veiligheidsraad, en dan wilde Westerwelle absoluut soloslim spelen. Ook dat was bij de kiezers niet goed aangekomen. Zucht.

Hopeloos als coalitiepartner

Angela Merkel stond aan het venster en keek naar de Reichstag, die reusachtige kluit steen, waar de oppositie haar een paar dagen geleden nog belachelijk had gemaakt. Dat was nog te verdragen, Churchill had al gezegd: it’s the duty of the opposition to oppose. Daar waren ze voor betaald. En lang niet slecht ook.

Maar dat die oude knar van een liberaal Brüderle, die pretendeerde haar minister van economische zaken te zijn, dat die achter haar rug was gaan verkondigen dat de ijskast-tactiek met de kerncentrales alleen maar verkiezingsshow was, dat zou ze hem nooit vergeven. De oude kletskous moest weer de populaire Knut gaan uithangen bij de werkgeversorganisatie. En die hadden het gezwets van Brüderle ook nog in het officiële verslag van de vergadering gezet. Was er daar dan niemand met een paar gram hersens in zijn gefriseerde kop?

Die liberalen waren hopeloos als coalitiepartner. Je zou nog heimwee krijgen naar de sociaaldemocraten, naar Frank-Walter Steinmeier en naar Peer Steinbruck. Mannen van hun woord. Geen problemen mee. Haar stemming werd niet echt beter toen haar blik op een krant in haar bureau viel: de liberalen wilden opeens acht kerncentrales definitief sluiten. Mijn God, liberalen, die in het atoomdebat opeens heiliger wilden worden dan de paus, dat ze dat nog moest meemaken. En dan waren er ook nog geruchten dat de jonge garde in de FDP Westerwelle wilden dwingen om af te treden als partijvoorzitter. Wie moest dat zwalpend schip dan gaan leiden? Toch niet dat jonkie van een Lindner, een knaap van 32 die nog groener achter de oren was dan het verzamelde partijcongres van Die Grünen?

Politieke vrienden?

Het zou haar niet overkomen. Die vervelende Roland Koch uit Hessen had ze tot wanhoop gedreven, zodat hij uit de partij was gestapt. Jürgen Rüttgers uit Noordrijn-Westfalen had zijn probleem zelf opgelost door cruciale verkiezingen te verliezen. Exit Rüttgers. Günther Oettinger uit Baden-Württemberg was een taaiere noot geweest. Maar hij had geen weerstand kunnen bieden aan het aanbod om in Brussel op een pluchen zetel in de Europese Commissie te gaan zitten. Uiteindelijk had ze nog het meest last gehad om Christian Wulff tot bondspresident te laten verkiezen. De stijve hark had drie stemrondes nodig gehad om zich Joachim Gauck van het lijf te schudden.

En toen had die Stefan Mappus zich in de partijtop genesteld. Had haar ook nog overtuigd om de atoomuitstap een jaar of tien uit te stellen. En had toen de meerderheid in EnBW gekocht, een energiemaatschappij, die de helft van haar stroom uit atoom haalt. Slimme jongen. En verdomd ambitieus. Iets te ambitieus, als ze er goed over nadacht, misschien kwam het wel goed uit dat hij in Baden-Württemberg het deksel op de neus had gekregen. Exit Mappus.

Ontspannen Leterme

Maar waarom had die Belgische premier Leterme er zo ontspannen bij gelopen tijdens het bezoek van zijn eigen vorst aan Berlijn? Had thuis problemen zat, al bijna negen maanden geen echte regering. De man had haar ook nog even dwars gezeten toen ze op een Europese Top een klein opmerkinkje had gemaakt over de Belgische index. Toch duidelijk een systeem dat alleen maar voor inflatie zorgde, en ze was als de dood voor inflatie.

Maar die premier Leterme had zelfs zijn goed humeur niet verloren toen hij op het thuisfront te maken kreeg met een weerspannige prins, die in een of andere Afikaanse kolonie voor problemen was gaan zorgen. Hij had de verzamelde pers, die in het kielzog van koning Albert meeliep, duidelijk gemaakt dat hij aan die prins zijn centen wilde zitten. Case closed, have a smile on your face.

Zucht. Wat was het eenzaam in dat gigantische bureau op de zesde verdieping van het Kanzleramt.

Rik Tyrions
(De auteur is buitenlandverslaggever bij onze nieuwsdienst, gespecialiseerd in Duitsland)

@Allen: reageren op dit bericht impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums, lees ze dus - mod