Na bijna 250 dagen onderhandelen, aan de vooravond van het wereldrecord ‘onderhandelen om een nieuwe regering te vormen’, namen enkele politici de tijd om terug te blikken op de voorbije maanden. Het verschil in visie werd meteen duidelijk.
Bart De Wever
“Nee”, zegt Bart De Wever, de voorzitter van de N-VA, “dit is geen probleem tussen mensen.” In het artikel ‘Depressie in de Wetstraat’ in De Morgen maakt De Wever de vergelijking met de regeringsonderhandelingen van 2007. “De intermenselijke relaties waren zo slecht dat die periode in Hertoginnendal echt de hel was. Nu zijn die relaties ondanks alles eigenlijk nog altijd opperbest.” Hij komt tot een onthutsende conclusie. “Dat we nog zo goed overeenkomen na acht eindeloze maanden, dat is voor mij hét grote mirakel van deze regeringsvorming.” De meeste waarnemers hadden na acht maanden misschien op een ander mirakel gehoopt.
Caroline Gennez
De voorzitter van de Sp.a, Caroline Gennez, gaat trouwens niet akkoord met die analyse. Eén van de oorzaken van de impasse is volgens haar net dat “Bart De Wever en Elio Di Rupo niet meer door één deur kunnen, zelfs niet door een grote poort.” Ze hekelt ook het “gebrek aan politieke moed”. Gennez definieert politiek als het streven naar een groter ideaal dat je eventueel met kleine stappen kan bereiken. Voor Gennez is zo’n ideaal de noodzakelijke, grote staatshervorming. En ze verwijt een partij als de N-VA om dat ideaal onmogelijk te maken. “Door het streven naar het onmogelijke, zoals de onafhankelijkheid van Vlaanderen, wordt het mogelijke, de grote staatshervorming, niet uitgevoerd.” Het is duidelijk wie Gennez met de vinger wijst.
In het bad
Bart De Wever wijst die verantwoordelijkheid af. “Ik ben al verschillende keren in het zwembad gedoken, maar als je keer op keer moet vaststellen dat er geen water in het zwembad is, dan lukt het ook niet”. Volgens De Wever is het geen sprake van een gebrek aan politieke wil. Hij zegt dat zowel de PS als de N-VA compromisvoorstellen op de tafel hebben gelegd. “Maar het probleem is dat die twee partijen elkaar niet tegenkomen in die compromisvoorstellen”. De Wever vertrekt van een structureel probleem, niet van een gebrek aan politieke wil. Elke keer opnieuw wijst hij in interviews op “het bestaan in dit land van twee democratieën”. Zelfs met de beste intermenselijke relaties valt deze de impasse volgens Bart De Wever niet meer op te lossen.
Tol geëist
Acht maanden onderhandelen heeft zijn tol geëist bij de onderhandelaars. Het artikel in De Morgen spreekt boekdelen. Zo zegt Bart De Wever: “Ik betrap er me steeds vaker op dat ik heel erg graag ergens anders zou willen zijn.” CD&V-voorzitter Wouter Beke geeft toe dat hij zes kilo kwijt is. “Het sleept en sleept en sleept, en dat is mentaal bijzonder vermoeiend”, geeft Caroline Gennez toe. En bovendien is na acht maanden de fut er helemaal uit. “Op den duur is het verhaal echt wel verteld”, merkt Beke op. “Alle argumenten zijn bekend en uitentreuren herhaald. Je komt voortdurend weer op hetzelfde punt uit.”
Redelijke termijn
De vraag is wat een ‘redelijke termijn’ is om te onderhandelen over een nieuwe regering. Wat is een ‘redelijke termijn’ om niet opnieuw naar verkiezingen te grijpen? Welke ‘redelijke termijn’ zou u voor de verkiezingen hebben gekleefd op onderhandelingen voor een nieuwe regering? Zou u spontaan ‘250 dagen’ hebben gezegd? Zou u spontaan hebben gezegd ‘250 dagen zonder resultaat’? Zou u hebben gezegd ‘250 dagen zonder zelfs uitzicht op resultaat’? Ik vermoed dat niemand voor zo’n termijn zou hebben gekozen.
Maar nu we zover zijn, legt iedereen er zich wel bij neer. Niemand ziet er graten in dat een regering van lopende zaken die in juni 2010 weggestemd is door de kiezer nog altijd bestuurt. Bij gratie trouwens van de N-VA-voorzitter, die in het VTM-Nieuws toegeeft ‘dat hij niet moeilijk doet over die regering’. Want strikt genomen kan en mag een regering van lopende zaken geen begroting aanpakken, en geen voorstellen doen om het loonakkoord tussen vakbonden en werkgevers vlot te trekken. Maar zonder die regering van lopende zaken –met gedoogsteun van de N-VA dus- gaapt er in ons land een diepte politiek leegte. Die leegte gaapt trouwens ook na Didier Reynders. En daar heeft de politiek schrik van. Horror vacui.
Maar die angst is een slechte drijfveer om verder te blijven wachten tot een nieuwe regering uit de hemel zal komen vallen. Hoe lang zal u ons geduld nog op de proef stellen?
Ivan De Vadder
*Quousque tandem abutere patientia nostra?
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
17/02/2011 om 06:16
Vóór de verkiezingen van 13 juni had ik geen idee van een ‘redelijke termijn’ die op de onderhandelingen voor een nieuwe regering kon gekleefd worden. Op 13 juni was ik ervan overtuigd dat er nooit meer een federale regering zou komen. M’n ongelijk moet nog bewezen worden.
Er komt een moment waarop een scheefgelopen huwelijk niet meer te redden valt en dat moment is federaal bereikt. Dit heeft niets met “nationalisme” of “egoisme” te maken. Inzien dat het “beter” zou zijn om te scheiden maakt je nog geen egoistische “voorstander van scheidingen”, maar getuigt in sommige gevallen van moed om de werkelijkheid onder ogen te zien. Het betekent ook niet dat het na de scheiding allemaal rozengeur en maneschijn wordt. Een scheiding maakt het leven (op z’n minst tijdelijk) heel ingewikkeld. En toch blijft de scheiding in vele gevallen de beste oplossing voor reddeloos verloren huwelijken.
Daarom ook, als u me vraagt , meneer De Vadder, wat me een redelijke termijn lijkt ‘om niet opnieuw naar verkiezingen te grijpen’: het wordt tijd dat we inzien dat verkiezingen niets meer uithalen voor het belgische huwelijk. Laten we als vrienden uit elkaar gaan.
17/02/2011 om 07:15
Ach, we zijn toch zooooo verschillend! ‘t Is allemaal de schuld van de Walen/Vlamingen/Belgen/Limburgers…
17/02/2011 om 07:32
Voor de verkiezingen zal er waarschijnlijk inderdaad niemand spontaan gedacht hebben en binnen 250 dagen hebben we nog geen regering. Maar net na de verkiezingen wist volgens mij ieder zinnig mens dat met die uitslag er nooit een regering zou en zal komen als de Vlamingen voor één keer niet toegeven. Na 180 jaar wordt het tijd dat de minderheid in dit land voor eens en altijd beseft dat de grens van het fatsoen bereikt is. Misschien dat men hier in België maar eens moet beginnen met twee zaken op punt te zetten. Iedereen, ook de minderheid, respecteert de grondwet en laat ons aub de basisregels van de democratie weer invoeren.
17/02/2011 om 07:54
Beste Koen van Hees,
Dat we zooooo verschllend zijn wil nog niet zeggen dat iemand schuld treft. Als ik m’n vergelijking met op de klippen gelopen huwelijken mag doortrekken: het is niet nodig om bij een scheidingszaak een schuldige aan te duiden.
17/02/2011 om 09:06
Zijn we nu plots vergeten dat Franstaligen en Vlamingen mekaar niet verstaan ?
We doen alsof er geen vuiltje aan de lucht is en we zijn verwonderd dat het zo lang duurt.
Maar wat we niet durven of misschien niet mogen zeggen is dat het gewoon niet kan.
Er is geen oplossing meer mogelijk die Vlamingen en Franstaligen in één regering kunnen samenbrengen. Ze kunnen nog niet eens aan dezelfde tafel gaan zitten om hun standpunten aan mekaar uit te leggen.Wat wilt ge dan ?
Laten we toch de werkelijkheid onder ogen zien inplaats van te hopen op een mirakel!
17/02/2011 om 10:13
Onze politici moeten eerst het boek ven Ivan De Vadder lezen dan de kiesplicht(opkomstplicht)afschaffen en dan op naar nieuwe verkiezingen.
17/02/2011 om 10:24
De viering van 250 dagen zonder regering: een BV vraagt Luxemburgse
nationaliteit aan
Om de 250 dagen zonder regering te “vieren” vraagt een bekende Vlaming, naar
het voorbeeld van sommige Waalse grensbewoners met Luxemburgse voorouders,
de extra nationaliteit van het Groothertogdom aan. De zelf in Borgerhout
geboren Europa-deskundige Guido Naets doet dat echter niet voor het geval
dat België uiteenvalt, maar integendeel, als België onveranderd blijft voortbestaan.
In dat geval dreigt voor de Belgen een algemene verarming, aldus
Naets, die 18 jaar Europa-verslaggever was van de VRT en nadien 15 jaar
perschef van het Europees Parlement.
Als er in België niet op korte termijn deugdelijk bestuur komt door een
grondige hervorming van het land zal iedereen verarmen en daartegen wil
Naets zich wapenen door de nationaliteit aan te nemen van zijn
betovergrootvader. Die was een Luxemburgse militair die zijn loopbaan begon
als vaandrig in het Oostenrijkse leger en eindigde als luitenant-generaal in
het Belgische. Nicolas Augustin de la Haye (1782-1866), de overgrootvader
van Guido’s moeder trok in 1812 met Napoleon naar Rusland en kwam levend
terug. Na de slag van Waterloo stapte hij over naar het leger van het
Verenigd Koninkrijk der Nederlanden van Wlllem I en trouwde in 1830 met de
dochter van de voormalige burgemeester van Aalst die toen lid was van de
Tweede Kamer. Tijdens de Belgische opstand was hij commandant van de vesting
Bouillon waar hij kapituleerde de dag voor de uitroeping van de Belgische
onafhankelijkheid.
Naets, die over honderden vergaderingen van Europese ministerraden in
Luxemburg voor radio en televisie verslag uitbracht en er als perschef van
het Europees Parlement acht jaar lang zijn standplaats had, heeft aan de
hand van familiearchieven het leven van de la Haye gereconstrueerd en legt
de laatste hand aan een boek dat de titel zal dragen “Op zoek naar een
vaderland. Van Oostenrijks vaandrig tot Belgisch luitenant-generaal”. Hij
wil op de leeftijd van 76 jaar de Luxemburgse nationaliteit verwerven,
terwijl de la Haye op 56-jarige leeftijd Belgische nationaliteit verwierf,
toen Nederland in 1839 zijn heimat en het oostelijk deel van Luxemburg
opeiste. Als in België orde op zaken wordt gesteld zal hij zijn tweede
nationaliteit niet opnemen.
17/02/2011 om 10:54
Ik kan Bart V alleen maar gelijk geven.
Hoeveel koppels gaan nu niet uit elkaar, gewoon omdat het niet meer gaat? Niet iedere scheiding gaat over overspel, partnergeweld, … of iets anders. Er is niet noodzakelijk een schuldige. Soms gaat het gewoon niet meer.
Met België zijn we nu duidelijk op dit punt aangekomen. De enige manier om België nog te behouden is er een strikte confederatie van te maken: we beslissen samen wat we samen nog willen doen.
Dat in tegenstelling tot wat er nu gebeurd: we beslissen samen wat we apart zullen doen. Met alle discussies tot gevolg.
In het confederale systeem is die ambras quasi uitgesloten: als er geen consensus is tussen de twee partijen om iets op een bepaalde manier samen te doen, dan doet ieder zijn zin. Werkt toch perfect, niet? Veel beter en efficienter dan wat we nu hebben
17/02/2011 om 11:01
Wanneer gaat Bart De Wever eens het voortouw nemen ? Een grote mond opzetten en met stoer doen en Latijnse uitspraken
komen wij er niet!
Niets is goed .Ik ben de slimste bewijs het en gooi anders de handdoek ik de ring.Na 8 maanden wordt het meer da hoogtijd.
Blijft de bevolking dit nemen ?
17/02/2011 om 11:38
Ik vraag me soms af waarom mevrouw Gennez zo blijft vasthouden aan het feit dat BDW de onafhankelijkheid van Vlaanderen nastreeft! BDW weet verduiveld goed dat dit nu niet kan, en ook niet de komende jaren. Het is zelfs misschien niet nodig… als er nu een echte mogelijkheid wordt geschapen om Vlaanderen te besturen zoals Vlaanderen heeft gestemd!
Mevrouw Gennez weet heel goed dat Vlaanderen en manier van besturen heeft gestemd die niet de hare is, en daarom schuift ze BDW steeds in het verdomhoekje, met of zonder drogredenen.
Het is inderdaad geen kwestie van elkaar niet verdragen, wel van een eigen democratie (Vlaanderen) die haar eigen manier van verdere ontwikkeling wil doormaken en daardoor telkens weer gedwarsboomd wordt door een andere democratie (Wallonie? of eerder de franstalige gemeenschap) die met allerlei grendels de totale democratie (Belgie) iin dit land onmogelijk maakt.
Als dit alles niet kan, kan misschien een federale kieskring gemaakt worden maar dan zonder grendels, alarmbellen enzovoort… Volgens het princiep één Vlaming = één Waal = één Brusselaar.
17/02/2011 om 11:40
Bart De Wever zegt duidelijk in VTM Nieuws: “Ik wil uit deze onderhandelingen komen met een beter land voor iedereen.”. Dat is dus de staatsman die spreekt in het belang van 10Mo Belgen. Even later zegt hij “Ik ben verantwoordelijk voor mijn gemeenschap”. Dat is dus de overwinnaar van de verkiezingen die spreekt in het belang van 6Mo Vlamingen.
De man is eerlijk. Hij doet wat hij verondersteld wordt te doen in het huidige kiessysteem: Hij stelt zich kandidaat voor het bestuur van een land door te spreken in het belang van een regio. Alleen zo kan je verkiezingen winnen.
Als de partijen die geen onafhankelijk Vlaanderen in Europa nastreven dit kiessysteem blijven ondersteunen, dan verandert de situatie niet. Goeie zaak voor wie uiteindelijk een splitsing wil.
Vreemd is dat de pers er vandaag geen punt van maakt dat het huidige parlement de machtiging heeft om het kiessysteem te wijzigen. Dat zit in het pakket. Ze hebben daarvoor een tweederde meerderheid nodig. En er is geen derde separatisten in het nationale parlement.
17/02/2011 om 12:07
De oorzaak van de huidige crisis moet niet gezocht worden in de tegenstelling tussen een rechts Vlaanderen en een links Wallonie. Immers, indien de systemische staatshervorming er komt en Vlaanderen volledig bevoegd wordt voor bv arbeidsmarktbeleid, dan zal je in Vlaanderen ook een debat zien tussen links en rechts. Deze huidige tegenstelling (men weet immers niet hoe de Vlamingen en de Walen binnen 10-15 jaar zullen stemmen) zorgt er gewoon voor dat het fundamentele probleem veel duidelijker aan de oppervlakte komt.
Er is namelijk een gigantisch groot democratisch deficit. Een representatieve democratie is gestoeld op het principe dat een bevolking zich op geregelde tijdstippen kan uitspreken over het gevoerde beleid, zodat een meerderheid van de bevolking verandering van het beleid kan afdwingen indien ze dit wenst. In Belgie is dit om allerlei redenen niet mogelijk. Indien men alle stemmen zou optellen, heeft de meerderheid van de Belgen (!) rechts gestemd. Nochtans, owv de huidige staatsstructuur, kan er geen regering worden gevormd zonder de PS, die dan ook nog eens eist dat de SP.A erbij komt. Een centrum-linkse regering lijkt dus onafwendbaar in weerwil van de uitspraak van de meerderheid van de Belgische kiezers. Dit lijkt me als democraat niet te verdedigen. Het bevordert bovendien de polarisatie aan beide kanten van de taalgrens, wat iedereen wil vermijden.
Eens dit besef - de noodzaak om fundamentele democratische principes te eerbiedigen - doorgedrongen is tot alle politici die nu aan de onderhandelingstafel zitten, kan men beginnen denken aan een oplossing: ofwel organiseren we de democratie op federaal niveau, waarbij de stem van de meerderheid ten volle kan spelen (bescherming van minderheden is nodig, maar vormt geen vrijgeleide tot systematische blokkering) ofwel op regionaal niveau. Welke keuze men ook maakt, het uitgangspunt moet echter zijn dat de burger zich achteraf kan uitspreken over het gevoerde beleid. Deze crisis is dan ook geen crisis van het land Belgie, maar de culminatie van democratie deficit.
Ik vind het op zich jammer dat het nu bijna 250 dagen duurt. Maar, als burger van dit land, heb ik liever dat het nog eens 250 duurt om dan eindelijk democratisch bestuurd worden door een regering waarover wij ons als bevolking kunnen uitspreken. Al de politici en shame-betogers die oproepen tot “staatsmanschap” en “compromisbereidheid” moeten beseffen dat zij de doodgravers zijn van democratie.
Laat ons daarom vandaag feesten. Niet omdat we het wereldrecord regeringsvorming hebben gebroken, maar omdat bepaalde politici (vooral BDW en WB) blijven strijden voor de democratie!
17/02/2011 om 12:57
Ik heb moeite met al het simplisme dat ons in de maag gesplitst wordt. 249 dagen, so what? Het is jammer dat er niks gebeurt, maar op zich is dat getal weinig betekenisvol. Er zijn veel ergere cijfers (die de ‘twijfel’ over het Belgische model pas echt zouden moeten aanwakkeren en speculanten tot actie zouden kunnen aanzetten, ik vraag me trouwens af waarom ze al zo lang wachten terwijl de volgende feiten toch al heel lang gekend zijn?): de torenhoge staatsschuld die al DECENNIA als een loden last op onze schouders rust, de verschrikkelijke belastingdruk op de werkenden met daar tegenover de laagste pensioenen van onze ‘peers’ in Europa, de lage activeringsgraad van oudere werknemers…
En maar zagen over onze verworvenheden die we niet op het spel mogen zetten. Hallo! Wakker worden! Die staan al heel lang op het spel en alle dagen nog een beetje meer als er niet drastisch meer zin voor verantwoordelijkheid (in de betekenis van responsabilisering, ja) komt. Zin voor verantwoordelijkheid is niet: toegeven omdat het lang duurt en de boel dan maar verder laten verrotten zoals dat al tientallen jaren gebeurt. Solidariteit? Jazeker, maar met wie en moet dat dan zomaar zonder voorwaarden? Moeten de generaties na ons voor de bestaande mechanismes blijven opdraaien?
Van mij mag het nog eens 249 dagen duren als we daarmee eindelijk een mentaliteitsverandering krijgen, want na meer dan 40 jaar potverteren en doorschuiven van de factuur lijkt me dat een kleine maar levensnoodzakelijke investering.
17/02/2011 om 13:14
De verkiezingsuitslag en deze regeringsvorming is een weerspiegeling van wat er leeft in onze maatschappij. Zoals reeds door velen gesuggereerd zowel in een relatie als het nu een huwelijk is of een zakelijke lijd het “kleinste?” discussiepunt tot hoogoplopende debatten. Men kan of “wil” geen compromis meer maken, vroeger heette dit “water in de wijn doen”. Zo een manier van met elkaar omgaan leid tot intolerantie, natuurlijk moet je niet alles tolereren en mag en moet je kritisch zijn. Maar dat mag mijn inziens niet lijden tot een impasse waaruit men nog enkel via een scheiding (partners, zakelijk en nu ook politiek) kan geraken, luisteren naar elkaars grieven en van beide kanten “kleine toegevingen doen” en je komt er wel uit. We zien inderdaad de intolerantie steeds hogere pieken scheren t.o.v. bvb: vreemdelingen (Walen zijn dit volgens sommigen nu ook al), collega’s op het werk gaan nu niet meer met elkaar om als collega’s maar als “klanten” (what’s i n a name). Vroeger stelde men eendracht maakt macht, of samen sterk. Nu zie ik verdeel en heers of ik eerst en dan die ander.
Als sociaalvoelend mens weet ik wel wat mijn doelstelling is, vergeet niet dat in 1933 ook een democratische partij in Duitsland aan de macht gekomen is, die het goed voor had met zijn eigen volk.
Verder leerde ik jaren geleden in de geschiedenisles “de geschiedenis herhaald zich” ik zal het stilletjes aan moeten beginnen te geloven.
17/02/2011 om 13:20
Beste Yvo,
Ik had het zelf niet beter kunnen zeggen!
17/02/2011 om 15:06
Zolang er geen federale kieskring is zullen politici altijd, “rond hun kerktoren” blijven kijken.
Noem mij een land waar geen federale verkiezingen zijn.
De staatshervorming is hier uitgegroeid tot een onwerkbaar systeem.
17/02/2011 om 22:00
@Noel D
Een echte federale kieskring gaat er nooit komen, de franstaligen wensen dat niet.
dus laat die slogan maar achterwege.
18/02/2011 om 02:37
SP.A tracht de schuld van het falen in de schoenen van NVA te schuiven; de PS verkettert CD&V.
CD&V en Open VLD zeggen dat N.VA en PS hun verantwoordelijkheid moeten opnemen.
Groen en Ecolo willen absoluut mee aan tafel zitten en PS kan niet zonder SP.A
Enkel de toekomst zal uitwijzen hoe lang deze griekse tragedie nog zal duren of zal het eerder een kroniek van een aangekondigde dood zijn? Het is een hopeloze toestand waarin enkel verkiezingen kunnen een antwoord bieden want de kiezer heeft altijd gelijk.
Pakweg binnen 100 dagen verkiezingen;er wordt nog eventjes gewacht totdat de herfinanciering van een deel van de schuld (einde maart/begin april) geregeld is en dan verkiezingen. Na Reynders vermoedelijk alsnog een poging om een regering zonder NVA te maken om vast te stellen dat dit niet zal werken.
NVA is echter niet nodig om een regering te vormen, de andere partijen kunnen ‘theoretisch’ zonder probleem een regering met 2/3de meerderheid maken zonder NVA. Waarom doen ze het echter niet? Omdat het ondemocratisch zou zijn niet zonder de grootste partij van Vlaanderen te regeren? Bullshit, ze hebben angst dat ze afgeslacht worden bij de volgende verkiezingen; niet meer niet minder.
Wie denkt u immers zal er het grootste deel van de 15 miljard aan besparingen mogen incasseren?
Dat zullen de loontrekkenden zijn in beide landsdelen en deze vormen nu eenmaal in Vlaanderen een groter deel van het kiespubliek.
Alle naievelingen die denken dat het huidige probleem dat er geen regeerakkoord (regering) is, volledig te wijten valt aan de NVA, prijs u gelukkig want het koninkrijk Gods is aan de armen van geest.
18/02/2011 om 09:16
Noel D. Er is eigenlijk geen enkel land in Europa of misschien zelfs in de wereld met een federale kieskring. Overal kan je alleen stemmen op lijsten uit je eigen streek, district, arrondisement, county, bundesland of provincie. Iemand uit Beieren kan niet op iemand uit Hamburg stemmen. Iemand uit London kan niet op iemand uit Newcastle stemmen. Wettelijk mag bijvoorbeeld wel Elio Di Rupo in West-Vlaanderen op een lijst staan, als hij dat niet in Henegouwen doet. Maar veel stemmen gaat hij niet halen. Het is zelfs al uitzonderlijk dat we senatoren per gemeenschap kiezen en niet lokaal.
18/02/2011 om 10:02
Beste Yvan,
Welke rol speelt Chris Peeters in dit hele verhaal. Is hij niet de man achter de schermen die de hele zaak blokkeert.
Zijn octopusnota is voor de franstaligen onaanvaardbaar. Wil hij wel een compromis.
Hij zegt altijd. ” Wij laten Brussel nooit vallen” terwijl er geen akkoord komt zonder een oplossing voor Brussel.
Er lijkt wel een duo De Wever - Peeters te bestaan.
18/02/2011 om 11:39
Eer de tijd van verkiezingen er aan komt is er nog het voorstel J.vd L. nl: We vormen vier deelstaten:vlaams-walen -br-duiste deelst.
Dit is alleszins nieuw. Is Genez het daar mee eens?
Is de vlaams-waalse realiteit doorgedrongen bij de Spa?
NVA stemmers stappen nu over naar Spa.
18/02/2011 om 13:51
Aan iedereen die het heeft over die 250 dagen dat ons geduld op de proef gesteld wordt…niet daar ligt het probleem, maar wel in de voorbije 10 jaar dat er niks gebeurd is, Verhofstadt en de zijnen hebben gewoon alles op de lange baan geschoven en worden er zowaar nog als grote politieke figuren voor afgeschilderd ook…nee geef mij dan maar Bart De Wever
18/02/2011 om 14:24
@Hugo: mond spoelen met zeep - mod
18/02/2011 om 14:48
Beste,
Vanaf de eerste dag na, zou men de politiekers: één % per dag van hun Bruto loon afhouden en verplicht worden om iedere werkdag ( 5 dagen week), dag op dag te blijven onderhandelen tot er eindelijk een regering is.
Ook, al heeft men geen loon meer ( na 100 werkdagen en meer).
Hun goesting van blijvende touwtrekkerij zal wel vlug overgaan.
Die dan niet meer willen meedoen, hun onschendbaarheid onmiddellijk opheffen en een forse boete doen betalen.
Ik denk dat men dan wel vlug een Regering zal hebben, niet?.
M.v.g: jean.
18/02/2011 om 15:42
Ik heb van bij de verkiezingen niet meer geloofd in een Belgische regering. Ik verwacht geen Belgische regering en wil er ook geen. Ik hoor veel eerbiedwaardige en verstandige mensen allerlei stellingen verkondigen. Zo zei o.a. Johan Vande Lanotte in zijn toespraak aan de Rijksuniversiteit in Gent dat het niet mogelijk is dat Brusselaars voor een Vlaamse of een Waalse ziekenzorg moeten kiezen. Dat heb ik ook verschillende malen gehoord in de VRT studio. Zijn er dan geen socialistische, vrijzinnige, katolieke en liberale ziekenfondsen? Als het geen probleem is dat mensen daar een keuze in maken, waarom zou het dan een probleem zijn om te kiezen tussen Vlaamse en Waalse ziekenzorg?
18/02/2011 om 15:48
tja ze hebben ongeveer nog 1200 dagen over en dan hebben we automatisch verkiezingen … om eerlijk te zijn lig ik er niet zo van wakker. De wereld draait door, vuilnis blijft opgehaald worden, en de belastingen worden geïnd. En we hebben hoge ogen gescoord met de voorzitterschap van Europa (waarschijnlijk de reden waarom we Duitsland/Frankrijk hebben kunnen terugfluiten).
Het probleem is niet de federale kieskring maar dat onze regering zelf paritair moet samengesteld worden. Er moet evenveel vl als fr inzitten en met het huidig politiek landschap wilt dat zeggen dat er dus evenveel liberalen als socialisten in moeten zitten. En met andere worden water en vuur moeten samenwerken. En we weten allemaal wat daarvan komt nl stoom of hete lucht zonder iets tastbaars.
18/02/2011 om 15:56
Zijn er in dit land nog mensen die de huidige toestand objectief kunnen en mogen beoordelen. Als ik naar onze zwaar bejubelde politiekers kijk dan zie ik er geen één, er lopen nochtans mensen tussen die, als ik ze in een debat hoor praten, voldoende bagage hebben om uit deze impasse te komen. Vanaf het ogenblik dat deze intellectuelen in een partij ingelijfd worden dan wacht hun zonder uitzondering een hersenspoeling om zeker te zijn dat ze honderd procent achter de partijstandpunten staan en alle vorm van vernieuwing tot in de kiem wordt gesmoord. De partijen zijn maar in één ding geïnteresseerd en dat is de façade van een gekend persoon om alzo als stemmentrekker te fungeren bij een volgende verkiezing.
De oplossing voor ons Belgisch probleem lijkt me nochtans eenvoudig, het zal een generatie duren alvorens we het resultaat zullen zien maar ik ben ervan overtuigd dat het de enige oplossing is. Als de huidige partijen dit niet begrijpen dan zit er niets anders op dan dat mensen die deze oplossing onderschrijven zich verenigen en deze gedachten proberen democratisch door te drukken.
De oplossing is als volgt, dit zijn de basisprincipes:
• Dit land heeft geen nood aan vier deelregeringen en daarbovenop nog een federale regering. Eén federale regering volstaat om dit land te regeren.
• Wij hebben geen nood aan taal regio’s. Er bestaan geen Vlamingen of Walen, dit zijn tegenstellingen die de politiek gecreëerd heeft om hun positie als verdediger van de taalgroep aan beide kanten van de taalgrens te rechtvaardigen.
• Iedere Belg heeft het recht om zijn eigen moedertaal te kiezen. Vanaf het kleuteronderwijs is men wel verplicht om één van de officiële talen aan te leren naast de moedertaal. Dezelfde logica wordt gehandhaafd voor het lager onderwijs, een derde officiële taal bij aanvang van het middelbaar onderwijs. Zodoende zal de toekomstige Belg naast zijn moedertaal gemiddeld twee of drie officiële landstalen machtig zijn. Over het aanleren van een bijkomende taal zoals Engels bestaan er geen discussies.
• Iedere Belg is vrij in de keuze van woonplaats en heeft hier ook het recht om in één van de officiële talen te woord gestaan te worden wanneer men zich richt tot officiële instanties.
• De Belg neemt deel aan de gemeenteraadsverkiezingen in het dorp of stad waar hij woonachtig is.
• De Belg is vrij in het kiezen van zijn kandidaat voor het parlement ongeacht de woonplaats van deze kandidaat, kiesarrondissementen zijn hierdoor overbodig. Het BHV probleem is hiermee eveneens opgelost.
• Iedere Belg heeft rechten en plichten, ongeacht rand of stand, en zal op gelijke basis bijdragen aan de welvaart van dit land.
De grondwet moet natuurlijk aangepast worden, een tweederede meerderheid is hiervoor nodig, wanneer voldoende mensen achter deze basisprincipes staan dan is dit geen probleem.
In ons buurland Luxemburg lijken deze principes te werken waarom kunnen wij niet hetzelfde realiseren?
Ik roep dan ook iedereen op deze principes te verdedigen en te verspreiden in de hoop alzo het land te hervormen naar een homogene staat waar iedere Belg zich thuis voelt.
18/02/2011 om 16:56
Vooreerst wil ik er toch op attent maken dat Bart de Wever geen scheiding voorstaat(wel confederaal model) maar wel duidelijk stelt dat indien we ons zo blijven gedragen er een splitsing van kon komen. Dus hem beschuldigen van separatist te zijn is duidelijk naast de pot pissen gelijk ze bij ons zeggen. Vandaag heb ik voor de eerste keer van een andere partij als de NVA een soortgelijk geluid gehoord.
Johan Van De Lanotte heeft in zijn analyse de basis gelegd, maar ook de manier om onderhandelingen te beginnen. Een omlijnd kader. Maar op dezelfde golflengte als de NVA. Ik vraag me alleen af of de persoon gepraat heeft of de partij. Maar dit is het eerste constructief voorstel en een zienswijze die ik(alhoewel ik geen socialist ben) kan onderschrijven. Tot nu toe gedroegen de partijen zich als een kakelende kippen gemeenschap, iedereen overtuigd van zijn groot gelijk en overschaduwt door beledigende, neerbuigende uitlatingen tov de anderen.
Alleen zeer spijtig dat JVDL daar niet mee naar buiten is gekomen toen hij bemiddelaar was. Deze analyse moet BDW als muziek in de oren hebben geklonken. Benieuwd wat hij er mee gaat doen.
18/02/2011 om 23:51
Waarom zou ik mijn geduld verliezen .De lage uitkeringen en -pensioenen tegenover hoge belastingen en -schuld ziijn het resultaat van een lange periode met federale regering. Zonder federale regering gaat het momenteel blijkbaar goed.(dank zij o.m. de heropleving van de economie)
Ik besef wel dat er aan penioenen en finnanciering van de federeale staat, zeg maar sociale zekerheid ,moet gewerkt worden,Maar ook dat hoor ik minstens al tien jaar (met regering.)
Men heeft lang gedacht dat men ingewikkelde compromissen nodig had om zijn afspraken aan de burger te kunnen verkopen(dixit E.Davignon).
Men heeft zich duidelijk vergist..
Ik denk dat de logica moet herstelt worden en een Grondwet is de basis van een land.
Wie de grondwet voordurend als een vodje papiet hanteert, ondergraaft het bestaan van het land zelf.
Ook in naam van de logica ben ik voor een federale kieskring indien datgene ,wat we nog samen doen ,voldoende groot is on een democratische controle te waarborgen.
Maar ik besef eveneens dat we door de onbetaalbare wafelijzerpolitiek van het verleden naar een regionalisering zijn gedwongen.
De opgestapelde schuld van het verleden toont dit ondubbelzinnig aan.
19/02/2011 om 00:41
Na 1 maand onderhandelen wisten we al van BDW: “Qui non est hodie, cras minus aptus erit”. Na 250 dagen kunnen we alleen maar vaststellen dat hij er inderdaad niets van bakt (behalve frietjes). Een staatshervorming forceer je niet door grote plannen te maken als je maar over 1/3 van de stemmen beschikt en geen rekening wenst te houden met de sociale economische realiteit. Maar de andere politieke partijen moeten wel beseffen dat ze de impasse enkel kunnen doorbreken door een front te vormen of een coalitie. Framen zonder rekening te houden met het algemene belang en alleen met je achterban, schiet gegarandeert zichzelf in de voet. Wenst men daarom geen verkiezingen? Gelukkig lopen er (voorlopig) nog geen Belgische “Berlusconi’s” rond om van de huidige impasse te profiteren. We kunnen niet eeuwig feest vieren en records breken. Zwartepieten is gedaan. Nu is het de zet aan de “Red Queen” en wie niet wil volgt, valt af. Geen woorden meer maar daden en zin voor pragmatisme graag.
19/02/2011 om 20:23
Laat ons eerlijk zijn. Een splitsing van Belgie kan niet in een Europa dat aan het herstellen is van een economische en een financiele crisis. Dat zou ons, de burgers zeg maar kiezers te veel kosten.
NVA moet hun idee van een onafhankelijk Vlaanderen, lidstaat van Europa, uit hun beginselverklaring, voorlopig in de koelkast stekken.
Europa wil nu al liefst de automatische koppeling van de lonen aan de index afschaffen. Er zijn bij mijn weten twee Landen die dit hebben: Belgie en het Groothertogdom Luxemburg. Je kan er donder op zeggen dat die afschaffing een voorwaarde wordt voor Vlaanderen om toe te treden tot de EU. Ja, Belgie is lid van de EU, Vlaanderen NIET.
Dan is er nog de Staatsschuld waar ook nog een verdeling, die dan als juist en fair ervaren wordt door de financiele markten en investeerders, of ze blijven weg uit Vlaanderen.
Ten laatste is er dan nog de euro, Vlaanderen moet ook hier opnieuw toetreden.
Wat nu kan is een staatshervorming naar een ver doorgedreven federaal model, Vlaanderen moet dan wel dezelfde rechten aan Brussel toekennen als dat ze zelf willen,
Het wordt dan een federatie met 4 deelstaten:Vlaanderen, Brussel, Walonie en een Duitstalige deelstaat.
Maar dat is iets wat in kleine stappen moet gebeuren.
Het is aan de verkozenen om hiertoe de nodige stappen te zetten, kunnen ze dat niet moeten ze maar uit de politiek stappen en ons niet voor de gek houden
20/02/2011 om 06:14
@ Marc Buhler (19/02/2011 om 20:23)
Beste Marc Buhler. Je schrijft: “Laat ons eerlijk zijn. Een splitsing van Belgie kan niet in een Europa dat aan het herstellen is van een economische en een financiele crisis. Dat zou ons, de burgers zeg maar kiezers te veel kosten.”
In jouw redenering ga je er blijkbaar van uit dat een splitsing van het land alleen mogelijk is als het niet teveel geld kost. Lijkt dat je niet een beetje opportunistisch? Ik hunker naar een politiek systeem dat functioneert; één waarin meer democratische principes worden gehanteerd. Dit kan alleen door ingrijpende hervormingen. Jammer genoeg begint het er hoe langer hoe meer naar uit te zien dat die enkel mogelijk zullen zijn door het land te splitsen. Die democratische verzuchting mag volgens mij niet wijken voor economische overwegingen! Democratische verzuchtingen opbergen omdat je er financieel armer van wordt lijkt me eerder egoïstisch. Gek dat het net de mensen zijn die hervormingen willen ondanks het feit dat dit geld zal kosten die “egoïstisch” en “eng denkend” worden genoemd.