Informateur Reynders wil er een nieuwe aanpak doorduwen. Hij wil niet alleen onderhandelingen over het communautaire.Want die duren nu al maandenlang zonder resultaat. Daarom wil hij bijkomende thema’s aankaarten. Hij wil dan ook onderhandelingen over het sociaal-economische. Ook voel je bij de liberalen dat ze de groenen liever kwijt dan rijk zijn. Zelfs voor de SP.A is regeringsdeelname geen certitude meer….
Een liberaal signaal
Het is geen toeval dat Open VLD-voorzitter Alexander De Croo vrijdagavond samen met zijn MR-collega Charles Michel langsging bij informateur Reynders. Ze willen duidelijk aangeven dat ze een liberale as vormen. “Op sociaal-economisch vlak zitten we helemaal op dezelfde golflengte”, zei Charles Michel op de stoep van de Wetstraat. Alleen voor het communautaire zijn de standpunten niet gelijklopend. De twee voorzitters willen dus duidelijk een liberaal signaal geven. Het tijdperk van de zeven partijen is voorbij. Bij de onderhandelingen moet een nieuwe liberale wind waaien. En dat zal duidelijk zijn gevolgen hebben voor de onderhandelingsstrategie en voor de coalitievorming.
Communautair én sociaal-economisch onderhandelen
NVA en CD&V waren nooit happig om tegelijk met communautaire onderhandelingen ook sociaal-economische gesprekken op te starten. Bang als ze waren dat ze plots in een regering terecht zouden komen, met een sociaal-economisch programma, maar zonder staatshervorming. “Eerst een groot communautair akkoord en daarna vormen we wel een regering”, was het devies van de voormalige kartelpartners NVA en CD&V. Veel resultaat heeft die aanpak niet opgeleverd de voorbije maanden.
Nu zeggen de liberalen dat het tijd is om wat anders te proberen. Open VLD zegt duidelijk dat ze niet in een regering stapt zonder staatshervorming. Maar volgens de Vlaamse liberalen hoeft dat niet te beletten dat er ruimer onderhandeld kan worden. Ook informateur Reynders zegt dat met zoveel woorden. Hij ziet ook volop win-win situaties. “Je hoeft zelfs niet altijd te regionaliseren”, hoor je bij de informateur. Als je een probleem aanpakt op federaal niveau, dan hoeft een regionalisering misschien niet. Dus werklozen strenger aanpakken kan je op federaal niveau regelen. Maar ook responsabiliseren in de gezondheidszorg en ingrijpende maatregelen op justitievlak kunnen op federaal niveau beslist worden. Bij Open VLD hoor je dat je op die manier combinaties kunt maken van regionaliseringen en van doortastende ingrepen op federaal niveau. “Het kan de communautaire gesprekken deblokkeren” is de hoop die bij de liberalen leeft.
N-VA en CD&V zeggen niet neen
NVA en CD&V waren zoals gezegd altijd tegenstander van die gezamelijke aanpak; tegelijk communautair en sociaal-economisch onderhandelingen opstarten. Nu zetten beide partijen die deur toch al wat op een kier. We hoorden bij NVA dat ze “niet ja en niet neen” zegden. Ze zouden zich begin volgende week ten gronde uitspreken. Tussen de lijnen door voel je bij NVA dat ze blij zijn dat de liberalen “back in business” zijn. De partij van Bart De Wever voelt zich minder geïsoleerd in dat centrum-rechtse gezelschap. N-VA is daarom welwillender en wil de liberalen duidelijk een kans geven. Al horen we dat CD&V de deur ook op een kier zet. Daar is de boodschap dat ze de parallelle onderhandelingen, communautair en sociaal-economisch, niet per definitie uitsluiten. Toch een hoopvol signaal na wekenlange stilstand…
Een regering zonder groenen en SP.A?
De liberale as heeft niet alleen ideetjes over een onderhandelingsstrategie. Ook willen ze de coalitie-formule meer naar rechts ombuigen. Een strategie die NVA als muziek in de oren klinkt. De liberalen zeggen dat regeren/onderhandelen met negen (in plaats van met zeven tot nu toe) waanzin is. De twee groene partijen (Ecolo en Groen!) vliegen er best uit. En ook de SP.A is voor de liberalen niet echt nodig. Blijft over volgens de liberale strategie : Aan Vlaamse kant NVA/CD&V/OPEN VLD en aan Franstalige kant PS/MR/CDH. Die combinatie is meteen goed voor 110 van de 150 kamerzetels. Een ruime twee derden meerderheid voor de staatshervorming. In theorie zou het ook gaan zonder CDH (goed voor 9 zetels), maar dan wordt het riskant rond BHV. Als de drie FDF-kamerleden zich zouden willen onthouden voor het BHV-compromis dan is dank zij CDH de twee derden meerheid gered.
Quid CD&V?
Voor CD&V zal het lozen van de twee groene partijen geen probleem zijn. Maar wat met SP.A? De vakbondsvleugel van CD&V lost niet graag de Vlaamse socialisten. Bovendien zit SP.A in de Vlaamse regering. En Open VLD-voorzitter De Croo heeft nog nooit met zoveel woorden gezegd dat hij ook niet tegelijk wil inbreken in de Vlaamse regering. CD&V kan dus het plan van de liberale as verhinderen, al was het maar om de stabiliteit in de regering Peeters niet in gevaar te brengen.
Is het IPA een graadmeter?
De ontslagnemende regering Leterme is al een regering zonder SP.A maar wel met PS. Die ploeg lijkt de voorbije dagen wat beter aaneen gesmeed nu er een regeringsvoorstel is rond het interprofessioneel akkoord. De PS heeft op die manier afstand genomen van zijn FGTB-vakbondsaanhang. Bij CD&V vragen ze zich af wat de houding van de SP.A zal zijn. Lopen de Vlaamse socialisten het ABVV achterna of gaan ze zich verantwoordelijk opstellen?, is de bedenking bij de Vlaamse christen-democraten. Of hoe het IPA in de ogen van CD&V een graadmeter kan zijn om de regeringsfähigheid van SP.A te testen.
Laat de PS Ecolo en SP.A vallen?
PS-voorzitter Di Rupo zal Ecolo niet graag laten vallen. Want dan krijgt hij moeilijkheden in de Waalse gewestregering. Moet hij zich daar dan ook een inbraakpoging van MR laten welgevallen? Ook de likwidatie van de SP.A zal Di Rupo niet welgevallig zijn. Want dan is de socialistische familie binnen de regering niet meer de grootste van het land. Terwijl liberalen en christen-democraten wel zouden verenigd zijn in het federale kabinet.
Ook voor het premierschap heeft de likwidatie van SP.A gevolgen. Wanneer de socialisten niet langer de grootste familie zijn binnen de regering, kan Elio Di Rupo dan nog premier worden? Los van het feit dat de andere partijen niet zeer overtuigd zijn van de premierkwaliteiten van Elio Di Rupo. Zonder SP.A vormen de liberalen de grootste familie binnen een mogelijke nieuwe regering. Didier Reynders premier kan je je dan afvragen? Wie Elio Di Rupo kent, weet dat dit nooit zal gebeuren. De PS-voorzitter zal dat zijn aartsrivaal Reynders nooit gunnen. Naar wie rolt het balletje dan? Naar ontslagnemend premier Leterme? Juist!
Zal de mayonaise pakken?
Liberale mannen maken dus plannen. Maar er zijn veel praktische bezwaren. Al vormen die liberale plannen ongetwijfeld de enige kans om verkiezingen te vermijden. Tegen wanneer moeten we weten of de mayonaise pakt? Ontslagnemend premier Leterme moet tegen halfweg april zijn begrotingsplannen bezorgen aan Europa. Tot dan heeft hij het parlement nodig om die begrotingen goed te keuren en mogen er dus nog geen verkiezingen komen. Mislukken de liberale plannen dan zijn er wellicht ergens eind mei verkiezingen. En NVA-bron zei me : Tegen Pasen kunnen we zeggen : “Les jeux sont faits!”
Johny Vansevenant
(De auteur is Wetstraatjournalist)
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
12/02/2011 om 10:09
Onderhandelingen? Welke onderhandelingen ? Op dit ogenblik zijn er geen !
We hebben alleen Reynders die rondgaat en er vooral op uit is om de standpunten van de Franstalige Belgen aan bod te laten komen. Zij willen liefst alleen praten over sociaal-ecnomische maatregelen op basis van de huidige bestaande toestand zonder of vóór de staatshervorming.
De Vlamingen willen, terecht, eerst de nieuwe staatshervorming uitklaren, en dan vandaaruit de sociaal-economische vraagstukken aanpakken.Het vertrekpunt bij die onderhandelingen is heel belangrijk.
Het communautaire probleem heeft voorrang! Hoe meer het wordt verdrongen of uitgesteld, hoe verzuurder de Vlaamse opinie zal worden en hoe meer de politieke partijen de aanstaande nieuwe verkiezingen zullen schuwen.
12/02/2011 om 13:18
De staatshervorming en het socio-economische hangt voor een groot stuk samen.
Hoe meer regionalisering je wil, hoe minder deze samen hoeven te hangen (dan kan het noorden lekker rechts doen en het zuiden lekker links).
Bijvoorbeeld de vennootschapsbelasting is een belangrijk macro-economisch instrument. Momenteel is dat een federale bevoegdheid en is er veel moeite om overeenstemming te vinden tussen noord en zuid over een mogelijk verlaagd belastingtarief.
Het noorden wil graag een lagere belastingvoet om onze economie meer zuurstof te geven en buitenlandse bedrijven aan te trekken. Het zuiden zou ze liever willen behouden en zelfs optrekken om dure cadeautjes te kunnen blijven uitgeven.
Maar door die complete impasse blijft België ter plaatse trappelen terwijl al onze buurlanden de broodnodige hervormingen door voeren…
@ Gerard
Is het niet een beetje contradictorisch om te zeggen dat je verandering wil maar tegelijk de liberalen afbreekt omdat ze de stekker er hebben uitgetrokken? VLD heeft er een punt aan gemaakt omdat er helemaal niets los te weken is bij waalse partijen als PS en CDH na maandenlang onderhandelen. Als momenteel zelfs NVA met 40% van de Vlaamse kiezers achter zich moeite heeft…
13/02/2011 om 10:11
Woensdag 17 februari worden Belië wereldkampioen regeringvormen.
Daar gaat schoon volk komen naar kijken!
Momenteel is Irak recordhouder met 284 dagen.
Je kan er donder op zeggen dat het “nieuwe en bevrijde ” Egypte nog eerder een nieuwe regering zal hebben dan België.
Nog 1200 dagen en er zijn nieuwe (?) federerale verkiezingen. Dan hoeft niemand de zwarte Piet te krijgen, en herbegint de hele reutemeteut van voorafaan.
Politici zullen dan unaniem zeggen dat dat de weg van de “democratie” is.
Viva bomma, pataten en sossiese en nen dikke cervela, tralala….
13/02/2011 om 16:37
Het is geen toeval dat de reakties op de fora van Vansevenant, Devos ea. politieke commentatoren aan het minderen zijn. Zoals de auteurs zijn ook de bezoekers het stillekensaan beu aan het worden.
Mischien toch maar best verkiezingen om er wat schwung in te brengen.
Dat is wat NVA met De Wever wil. De verrotting gaat verder.
14/02/2011 om 12:15
Een nogal winderige analyse. Mayonaise-polonaise. Zal de mayonaise pakken, vraagt U zich af? Om mayonaise te maken behoeft men ten minste 1 ei. Het probleem rijst dat er sinds het begin van de vervloden zomer door de verkozen politieke kaste nog geen enkel ei gelegd is, tenzij enkele loze windeieren en straks ook nog wat holle paaseieren. Maar zelfs als er ooit een vol ei zou worden gelegd, dan moet het ook nog én een Belgisch én een bevrucht ei zijn. Het probleem stelt zich dat NVA constitutioneel enkel bij machte is om een Vlaams ei te leggen. Dat is meteen ook het existentieel probleem van de Waalse haan. Zelfs de door de Paus oogluikend toegestane natuurlijke onthoudingstechniek ‘benen toe’ van de in bevruchte eitjes en verlossing gespecialiseerde Belgische senator-gynaecologe Marlène Temmerman kan daar niets aan verhelpen, hoewel Marlène hiermee onbedoeld ons land op de wereldkaart heeft gezet als toonaangevende kleine natie die van haar grote existentiële nood een creatieve deugd weet te maken. Een kinderhand is gauw gevuld, vooral zo rond Pasen, het Feest van het Licht, de Verrijzenis en het Ei.
Terloops nog dit : sinds wanneer beschouwt de vrt taaladviesbank het in dit journalistiek werkstuk prijkende woord ‘regeringsfähigheid’ als standaard ‘Nederlands’? Onze taal verdraagt wel enige ‘rek’ maar deze onzalige joekel van een taal bastaard is toch wel heel straf bij het (Nederlandse taal) haar getrokken. Men zegt dat de vrt taaldiensten intern gestreng toezien op het taalgebruik van de vrt medewerkers en in het bijzonder het gebruik van ‘tussentaal’ afraden. Deze weliswaar ‘fähig’ klinkende maar taalkundig onbestaande en betekenisloze constructie ‘regeringsfähigheid’ is echter een graadje erger dan ‘tussentaal’, het is gewoon ontaal, wantaal. Ik vraag me af wat een vrt journalist zou kunnen beletten om enkele woordjes méér in de mond en in de pen te nemen en in begrijpelijk en juist Nederlands te spreken over ‘bereidheid of geschiktheid tot regeren’, het desnoods te formuleren als ‘regeringsgeilheid’ ?