Het was een tweet van Standaard-collega Isabel Albers na het debat van Zevende Dag gisteren: “geloof zelfs dat politiek beest @vadderi meer plezier beleeft aan het interviewen van niet-politici dan aan pol debat”. @vadderi of Ivan De Vadder reageert.
Benen toe
Vergis u niet, beste Isabel, ik beleef nog altijd ‘plezier’ aan de politieke journalistiek. De job boeit me mateloos, en ontlokt me zelfs na bijna 250 dagen uitzichtloze onderhandelingen geregeld nog een milde glimlach. Wanneer ik het voorstel lees van Sp.a-senator Marleen Temmerman bijvoorbeeld. De Gentse gynaecologe roept de vrouwen op om hun benen gesloten te houden zolang er geen regering is. ‘Het gepalaver zou wel eens snel over kunnen zijn’, aldus Temmerman. De vrouwen van onze politici moeten dan wel meedoen. Van mevrouw De Wever tot meneer Di Rupo. In Kenia heeft zo’n seksboycot in 2009 blijkbaar binnen de week de week voor een nieuwe regering gezorgd. Marleen Temmerman roept nog op: ‘Geen regering? Geen bevrediging! Benen toe!’.
Curieuseneuzemosterdpot
Ik kan ook ‘lachen’ met de humor van ‘schalkse ruiter’ Bart De Wever die bij het binnenrijden van het kasteel in Laken ‘curieuseneuzemosterdpot’ op een nota schrijft, in de wetenschap dat de nota zal gefotografeerd worden. De gevarendriehoek die De Wever aan zijn tekst toevoegt lijkt trouwens als twee druppels water op de gevarendriehoek die Elio Di Rupo aan zijn ‘message au roi’ toevoegde. De ‘nota’ van De Wever was een pastiche op de schootnota van de PS-voorzitter die enkele uren eerder ‘gekiekt’ werd door de fotografen, en die wel een inhoudelijke boodschap bevatte: een opdracht voor een staatshervorming met alle democratische partijen, en een opdracht voor de regering van lopende zaken om de begroting op te stellen.
Even later neemt de koning die elementen over in zijn communiqué, en dus moet ik weer ‘lachen’ als de woordvoerders van Elio Di Rupo beweren dat hij ‘teveel respect heeft voor de monarchie om die nota bewust zichtbaar te houden.’ In de nota stond trouwens nog een extra, handgeschreven zinnetje: een banbliksem in de richting van de CD&V. Duidelijk niet om te lachen.
SOS Dépannage, Maison Deprez
Ook in 2007 maakte politici gebruik van deze methode om boodschappen mee te geven. Als de schootnota van Jean-Luc Dehaene een echte blunder was, dan was het boek ‘Courage’ van Gordon Brown op de schoot van ‘verkenner’ Herman Van Rompuy een milde knipoog naar de uitzichtloosheid van de politieke situatie toen. In dat boek schetste de voormalige eerste minister van Groot-Brittannië de portretten van acht personen die uitzonderlijke moed hadden gedemonstreerd. En Gerard Deprez, voorzitter van de splintergroep MCC (onderdeel van de MR) én minister van Staat, meldde zich bij de koning aan met een zelfgeschreven bordje ‘SOS Dépannage, Maison Deprez, 24/24′. Het heeft allemaal weinig uitgehaald, behalve dat de ministers van Staat sindsdien niet meer geraadpleegd worden om tijd te winnen.
Doodgeboren kind
Voor de rest heb je gelijk, Isabel, er viel dit weekend weinig plezier te beleven aan de opdracht van politieke journalist. De opdracht van Didier Reynders lijkt een doodgeboren kind. De ‘nieuwe’ methode die Reynders voorstelt ( het toepassen van artikel 35 van de grondwet waarbij je oplijst wat je in de eerste plaats nog federaal wil doen, en waardoor alle andere bevoegdheden naar de deelstaten gaan) is niet meteen het ei van Columbus. Het is niet omdat je op een andere manier naar het probleem kijkt dat de tegenstellingen tussen de verschillende partijen verdwijnen. Het is niet omdat je eerst bepaalt wie er verantwoordelijk wordt voor het arbeidsmarktbeleid dat de Franstalige partijen plotseling bereid zullen zijn om de RVA te splitsen.
Artikel 35 maakt trouwens geen onderscheid tussen gemeenschappen en gewesten. En laat dat nu net één van de belangrijkste discussiepunten zijn in de hele staatshervorming. Concreet breken de onderhandelaars zich het hoofd over de vraag of de bevoegdheid over de kinderbijslag naar de gemeenschappen moet gaan of naar de gewesten. Hevel je de kinderbijslag in Brussel over naar het gewest, dan heb je drie systemen, en bestendig je Brussel als een volwaardig derde gewest in België. En dat is vloeken in de kerk van Cd&V en N-VA. Al lijken de geesten bij N-VA wel op te schuiven. Zij lijken Brussel stilaan los te laten.
Poker
De aanstelling van Didier Reynders heeft ook Brussel-Halle-Vilvoorde weer op de tafel gelegd. Het FDF van Oliver Maingain is een steunpilaar van de partij van Didier Reynders, en die partij heeft in dat thema een ‘electorale levensader’ gevonden. Maingain herhaalt met plezier om de haverklap dat in ruil voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde de Franstalige partijen op z’n minst de uitbreiding van Brussel eisen. Het interview van Sp.a-voorzitter Caroline Gennez zaterdag in Le Soir die de Franstaligen waarschuwde om die eis niet op de tafel te leggen, werkte als een rode lap op een stier. Zelfs Philippe Moureaux van de PS wil de uitbreiding van Brussel nu weer op te tafel leggen.
En dan is er nog het loonakkoord tussen werkgevers en vakbonden. Dat is verworpen door de liberale maar vooral door de socialistische vakbond. De regering moet zich daar nu over bekommeren, maar haar bewegingsvrijheid is beperkt door haar statuut van lopende zaken. ‘Geen probleem’, zegt N-VA, ‘wij steunen de goedkeuring van dat interprofessioneel akkoord in het parlement, op voorwaarde dat het integraal wordt goedgekeurd.’ Met dit pokerspel neemt de N-VA neemt daarmee de PS in de tang die geklemd zich tussen haar vakbond en haar verantwoordelijkheid. En zo neemt het politieke imbroglio met de dag toe.
Plezier?
Maandagmiddag gaat Elio Di Rupo langs bij de nieuwe ‘informateur’ Didier Reynders. De PS stuurt de laatste tijd alsmaar openlijker aan op een regering zonder de N-VA, zoveel is duidelijk. Dat kan in de ogen van Di Rupo door de Sp.a op te nemen in de huidige regering van lopende zaken, of door een nieuwe regering op de been te brengen met vooral een sociaal-economsiche agenda. Alleen de splitsing van BHV en de financiering van Brussel zouden meteen aangepakt worden. De rest van de staatshervorming zou in een werkgroep met de negen verschillende partijen verdwijnen.
De vraag is nu of Didier Reynders een tussenstap is in de richting van die strategie. En beseft Rynders dat, en werkt hij mee aan die strategie, of kan de liberale vicepremier in de weinige tijd die hem rest toch nog een opening forceren. Het is de vraag van de dag, en wellicht duikt er morgen of overmorgen weer een andere vraag op die even cruciaal lijkt, maar de dag erop weer verdwijnt in dat politieke imbroglio.
En als je bedoelde dat je als politiek journalist daarin nog maar weinig plezier kan beleven, dan heb je dat goed opgemerkt, Isabel.
Ivan De Vadder
(De auteur is politiek journalist bij de VRT-nieuwsdienst)
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u zich aansluit bij de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
07/02/2011 om 13:41
Ivan de Vadder for president!
07/02/2011 om 15:51
imbroglio = verwarring. Misschien moeten we maar vlug uit deze situatie en naar nieuwe verkiezingen. Oh ja, dan zullen de financiële markten ons een lesje leren, zegt men. Maar zei men dat ook niet voor de vorige verkiezingen, in september en in januari? Wanneer komen er trouwens nog eens peilingen? Of durft men ze niet publiceren?
07/02/2011 om 15:56
Journalisten zouden “objectief en onpartijdig” moeten zijn en wat merk ik - ik kijk meestal zowel naar vlaamse als naar Franstalige media - ze “sturen ” hun publiek in de richting die ze willen : alle plannen van een Franstalige informateur worden van bij het begin als onuitvoerbaar in de grond geboord en vice versa. Een beetje openheid van beide kanten zou al veel nutteloos gepalaver voorkomen.
07/02/2011 om 16:36
Ivan,
Als men morgen BHV splitst, spreken dan s’anderendaags alle Franstaligen in de rand Nederlands.
Ik denk het niet.
Het probleem van de tweetaligheid in Brussel en de rand zal enkel opgelost worden als het onderwijs in Brussel en de rand totaal omgegooid wordt naar immersieonderwijs.
Dan hebben we kans dat binnen 20 jaar een nieuwe generatie tweetaligen zal ontstaan.
Zolang dit niet gebeurt zullen wij een soort modern, beschaafd, Israel/Palestina blijven zonder muur.
07/02/2011 om 17:43
Ironisch dat de N-VA het sociaal-economisch akkoord integraal willen goekeuren in het parlement om zo de kritiek van de achterban van de ACLVB en de ABVV te omzeilen; maar dat deelname aan de federale regering wel eerst door een 2/3 meerderheid van haar eigen leden moet goedgekeurd worden.
07/02/2011 om 19:03
@A.P.: Journalisten en objectiviteit… Ik kijk er naar en lees al jarenlang hun stukken.
Evengoed hoor en zie ik ook altijd dikwijls er kritiek over van mensen met eigen oogkleppen die geen onderscheid zien tussen nuchtere objectieve kritiek en subjectieve beïnvloeding door de “onzen”.
07/02/2011 om 21:10
Ik heb altijd al gesteld dat de splitsing van BHV in se niets aan de sociologische toestand in en om Brussel verandert. Het is een louter symbooldossier dat de Brusselse Vlamingen waarschijnlijk zelfs zetels gaat kosten.
Waar ik me meer zorgen over maak is de toenemende onverdraagzaamheid in de media. Niemand doet nog een poging om tenminste de standpunten van “de andere” te begrijpen en dit aan beide kanten van de taalgrens.
Partijgeest benevelt en verduistert.
07/02/2011 om 21:43
Dag Ivan,
Geestig en to the point.
1. Isabelle , benen toe; volhouden. Ik laat mijn baard ook groeien.
2. Maingain en BDW zitten zoals je zegt, op de zelfde golflengte. Vlaanderen kan Brussel niet verteren, en ook de Rand niet. Brussel is een wereldstad in uitbreiding. Zelfs in Gent en Antwerpen zitten er meer kinderen van allochtonen in de lagere scholen dan jongeren die thuis Nederlads spreken. BDW is inderdaad niet geinteresseerd in de Dansaertstraat en het Brussel van ‘les Barons’..
3. @Noel D, Het probleem van de ongeschoolde werklozen in Brussel is dat het onderwijs een bevoegdheid is van de Vlaamse en de Franse Gemeenschap. Zou het niet beter kunnen georienteerd worden door het Gewest…Het is maar een denkpiste.
Groetjes
08/02/2011 om 04:12
geachte mr.spaenhoven,
het is een fabel dat er meer kinderen van “allochtonen” in bv. gentse scholen zitten: verhoudingsgewijs is dat evenveel als “vlaamse”. de zogezegd “allochtone” bevolking van stad gent ligt natuurlijk hoger dan in sint martens-latem maar laten we nu niet overdrijven. het probleem is dat men concentratiescholen heeft: ik zie echt niet veel de combinatie van hoofddoek en groen uniform terwijl er andere, ook uit de katholieke net, maar vooral gemeenschaps en stadsscholen een meerderheid aan “allochtone” kindjes opvangt.
de manier waarop deze apartheid kan georganiseerd worden is verscheiden en spitsvondig. men zal het nooit openlijk toegeven maar bij inschrijvingen kan men zeer creatief zijn.
voor mij, ex. leraar en nogal actief in het onderwijsgebeuren, ligt het niet aan de buitenlandse(?) afkomst van de ouders maar is het een sociaal gegeven. toen ik na de lagere school mijn keuze moest maken was het als kind van middenstanders logisch dat ik naar de humaniora in d’monde ging. mijn vriend, arbeiderskind maar wel de eerste van de klas, ging naar de plaatselijke beroepsschool om op 16 te gaan werken.
natuurlijk is dat in de loop der jaren veranderd maar het is toch raar dat mijn kinderen op de univ zitten en geen enkele van zijn kinderen . zijn die “dommer”? ik dacht het niet.
men is steeds op zoek gegaan naar oplossingen om dat sociale cordon te doorbreken en het lukt stilaan, maar zo moeizaam.
moet men dan verwonderd zijn dat ouders die totaal geen zicht hebben op het onderwijsaanbod, zich terugplooien op wat ze kennen?
oh ja, of dat onderwijs nu ingericht zal zijn door gewest of gemeenschap, dat zal de zaak niet maken.
ik woon nu al jaren in een land waar het onderwijs totaal door de staat is ingericht. daar hebben we die problemen veel minder: de ouders worden er permanent bewust gemaakt van de noodzaak van onderwijs. het is een “schande” als je kind slecht presteert. ook niet goed natuurlijk want de druk is te extreem, maar de uitval is toch stukken kleiner.
08/02/2011 om 10:55
Het wereldrecord “regerinkje vormen” komt eraan.
Irak deed er 284 dagen over. Nog 30 dagen en het is zover!
Dat komt ervan als men “overwinnaars” heeft die geen regering durven vormen uit angst om de volgende verkiezingen te verliezen.
Het “slimste” manneke spelen ja, da’s grappig.
Benieuwd welke “slimme ministerpost” ze gaan opnemen, onder leiding van “de rode strik”
Wedden dat Reynders weer gaan oproepen tot wederzijds vertrouwen, goede sfeer, binnenskamers onderhandelen, onderling begrip, goede methode kiezen, inhoudelijke debatten voeren, agenda perikelen vermijden, enz, enz, enz, enz, enz, enz, enz
Maar zoals steeds, zal hij “normaal gezien geen probleem” hebben.
En stel nu nog dat het manna toch uit de hemel valt, dan moet het nog allemaal beginnen
Man, man, misère, misère
08/02/2011 om 18:57
@ Wilfried (08/02/2011 om 10:55) :
Kleine correctie : Irak deed er 248 dagen over. Het record is dichter bij dan je denkt !
Groot volksfeest op 17 februari bij Sint-Jacob, in Gent !
09/02/2011 om 11:22
Ja, Ivan, ‘t is inderdaad meestal in de schoot dat ‘t plezier zit of ligt!
Helder geformuleerd journalistiek stuk in mooi, vlot Nederlands dat niet gebukt gaat onder de overbodige last van overbodige Engelse woorden en gezegden. Uw zopas met Nederlandse taal lof bekroonde vrt collega Martine Tanghe zal dat zeker kunnen waarderen. Ik ook, evenals andere vrt kijkers, luisteraars en web lezers waarvan er velen het door menig Nederlandstalig journalist (of presentator) overbodig gebezigd modieus Engels zelfs niet verstaan. Een goede Nederlandstalige journalist (of presentator) houdt daar rekening mee en is dus ook een goede Nederlandse taalgebruiker.
De huidige politieke situatie lijkt moeilijk te duiden, zeker als de politici zelf laten uitschijnen dat ze er zogezegd kop noch staart aan krijgen. Zoals dat in het politieke bedrijf meestal gaat, het venijn zit ‘m in de politieke staart. Op de politieke hoofdkwartieren weet men maar al te goed waarom de politieke toestand geblokkeerd is, méér zelfs het is uitgerekend daar dat men deze blokkering bewust organiseert en stuurt. Dit heeft niets te maken met de zogenaamde onverzoenbaarheid van communautaire standpunten noch met zogezegd onoverbrugbare ideologische verschillen noch met zuidelijke of noordelijke politieke ‘ego’s’ maar alles met platte electorale overwegingen en strategieën. De spin in dit electoraal gespannen web is niet de verkiezingsoverwinnaar NVA, noch PS maar de grote verliezer CD&V. De kiem van de huidige politieke impasse ligt rechtstreeks en volledig bij de vorming van het kartel CD&V-NVA dat niet anders was dan een koel beredeneerde electorale CD&V zet om de ‘paarse coalitie’ te kunnen breken terwijl het voor NVA op dat ogenblik enkel een reddingsboei was om als met de kiesdrempel worstelend partijtje politiek te kunnen overleven. De zwellende zweer in dit kunstmatig politiek lichaam barstte nadien open met het ‘opblazen’ van dit kartel en de vorming van de huidige regering, thans handelend in lopende zaken doordat vld er - eveneens vanuit puur revanchistisch geïnspireerde electorale motieven en strategieën - de stekker uittrok. Het desastreuze verkiezingsresultaat van CD&V in 2010 én de parallelle eclatante verkiezingsoverwinning van NVA verklaren alles wat sindsdien is gevolgd en verder nog zal volgen, het recente opvissen van de ‘liberalen-met-de-stekker’ inbegrepen. De rest is niets meer dan een voorspelbare voorspelling:
1. CD&V zal met haar huidig verkiezingspalmares in de hand nooit in een regering stappen zonder NVA mee in de boot te nemen, reden ook waarom CD&V haar communautaire standpunten in de ‘onderhandelingen’ consequent aftoetst en minstens gelijklopend aanpast aan deze van NVA.
2. CD&V doet er heel bewust alles aan om - met haar huidig verkiezingspalmares in de hand - niet in een regering met NVA te moeten stappen, reden ook waarom CD&V haar communautaire standpunten in de ‘onderhandelingen’ zo nodig nog harder en extremer stelt dan deze van NVA, zodat de ‘onderhandelingen’ gegarandeerd moeten mislukken en de politieke impasse blijft voortduren.
3. CD&V danst kunstig geduldig op twee benen, enerzijds door het bewust in stand houden én uitvergroten van de politieke impasse, door er zorgvuldig voor te zorgen (in goede verstandhouding met de blauwe en rode politieke partners in de huidige regering) dat de regering-in-lopende-zaken Leterme uitblinkt en blijft uitblinken in ‘goed bestuur & staatsmanschap’ anderzijds.
4. CD&V wacht geslepen geduldig op het meest geschikte moment (desnoods geforceerd met nog enkele door de bevriende ‘maatschappelijke organisaties’ ondersteunde marsen op Brussel tegen het voortduren van de zogezegd onverantwoorde politieke impasse) om de regering-in-lopende-zaken voldoende alarmerende sociaal-economisch-financiële signalen te doen uitzenden die aanleiding moeten geven tot nieuwe verkiezingen waarvan wordt verhoopt dat ze de (aan de NVA) verloren stemmen minstens gedeeltelijk naar CD&V doen terugvloeien. Dan en alleen dan zal CD&V weer politiek zichzelf worden en constructief meewerken aan de vorming van een regering én aan een eerbaar compromis over een kleine ‘grote staatshervorming’, met of zonder (electoraal gescalpeerd) NVA.
5. Indien deze strategie zou mislukken en CD&V zich na nieuwe verkiezingen niet voldoende electoraal zou herstellen ten koste van NVA, ja dan zit er niets anders meer op dan ‘Plan B’ op tafel te laten komen, niet op aandringen van de ‘Vlamingen’ maar op uitdrukkelijke eis van de ‘Walen’ zelve die dit noodscenario intussen al zeer goed aan het voorbereiden zijn. Bart De Wever zou dan al zeer blij mogen zijn, de te betalen prijs voor de Vlamingen zal evenredig ontnuchterend hoog en pijnlijk zijn. Niet alleen het belangrijk geachte BHV zal dan democratisch opgelost zijn, maar heel het belangrijke Brussel en zijn aangrenzende francofone rand zal hiermee in één democratische ruk ook ‘opgelost’ zijn, in rook wel te verstaan.
Ik zeg U / je vous dis / ich sage Ihnen / les digo yo : een nieuwe lente en een nieuw geluid, enkel zó komen we er uit. Stem in UW belang!